่อก่อนนางเข้าใจว่าเซี่ยผิงกั่งมีบุคลิกแปลกๆ แต่ไม่เคยนึกมาก่อนว่าเขาจะเก็บกระดูกมนุษย์เอาไว้ในบ้าน!
พี่น้องคู่นี้!
เวลานี้เซี่ยผิงกั่งกำลังนั่งลงไปข้างๆ
เขาสูงกว่าเซี่ยหนิวซานหนึ่งช่วงศีรษะ ร่างกายกำยำราวกับหมี เดิมทีเผยหว่านเย่ว์ก็ไม่กล้ามองเขาอยู่แล้ว ตอนนี้พอรับรู้ว่าเขามีงานอดิเรกเช่นนี้ นางยิ่งไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น
เซี่ยผิงกั่งยังนับว่าพอมีความละเอียดอ่อนอยู่บ้าง “เด็กผู้หญิงจะดูของพวกนี้ไปทำไม จะตกใจกลัวเสียเปล่าๆ”
กระนั้นเผยหว่านเย่ว์ก็ไม่ได้รู้สึกดีขึ้นสักเท่าไหร่
ความรู้สึกของนางตอนนี้เหมือนกับมีหมีตัวหนึ่งอยู่ตรงหน้าแล้วบอกนางว่าอย่ากลัวไปเลย
ท่านแม่บอกว่าเซี่ยผิงกั่งทั้งดุทั้งแข็งแรงกำยำ ก่อนหน้าที่จะมาที่นี่ นางก็พยายามจินตนาการอย่างเต็มที่แล้ว แต่ตอนนี้พอได้มาเห็นตัวจริง ก็ยังรู้สึกว่าที่นางคิดจินตนาการไว้นั้นค่อนข้างจะอ่อนโยนเกินไปอยู่บ้าง!
“ท่านพ่อ ท่านเตรียมของขวัญไว้ให้น้องรองหรือยัง” จู่ๆ เซี่ยผิงกั่งก็เอ่ยปากถาม
“ยังเลย ข้าคิดว่ารออีกสักสองวันค่อยจัดการ ใครจะไปคิดว่าพวกนางจะกลับมาเร็วเยี่ยงนี้” เซี่ยหนิวซานพูดโดยไม่คิด
เซี่ยผิงกั่งเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย “ข้าก็ยังเช่นกัน เงินเดือนของข้าเดือนนี้หมดแล้ว ท่านพ่อให้ข้ายืมหน่อยสิ”
“ไม่ให้ยืม! ไปเลยไป! ข้าก็ไม่มี!” เซี่ยหนิวซานกลอกตา จู่ๆ ก็รู้สึกอ้อมแขนของตนเองช่างว่างเปล่า คิดทำอะไรได้ยาก
ช่างยากจนข้นแค้นจริงๆ
เป็นข
