ุนนางนี่มันได้เงินน้อยเสียเหลือเกิน
บ้านโทรมๆ ตำแหน่งเล็กๆ ทำเงินให้บ้านเขาได้เพียงแค่พอกินพอใช้เท่านั้น ส่วนที่เหลือก็ต้องเอามาเลี้ยงดูเจ้าหนอนดูดเลือดพวกนี้ อยากจะดื่มเหล้าดีๆ ก็ไม่มีเงิน แต่ละเดือนต้องคอยประหยัด แทบไม่กล้าใช้จ่ายอะไรเลย!
สายตาของเซี่ยหนิวซานและเซี่ยผิงกั่งไปหยุดอยู่ที่เซี่ยซี
เซี่ยซีกับเซียผิงไหวปีนี้เพิ่งอายุสิบสองปีเท่านั้น
เซี่ยซีก้มหน้าทันที “ข้าไม่มีเจ้าค่ะ ข้าจน…”
“ข้าก็ไม่มีขอรับ!” เซี่ยผิงไหวรีบร้อนตะโกนออกมาเช่นกัน
“พี่ชายมีเจ้าค่ะ” เซี่ยซีก้มหน้าพึมพำ
“…” เซี่ยผิงไหวกระโดดถอยหลังทันที “อย่ามาแย่งเงินของข้านะ นี่ท่านแม่เพิ่งให้ข้ามา ข้ายังไม่ทันกอดให้อุ่นเลย!”
“เฮอะ เงินพวกนี้เจ้ากอดไว้สิบวันครึ่งเดือนก็ยังไม่อุ่นเลยเท่าไหร่เลย เจ้าเป็นน้องชายก็ควรที่จะกตัญญูต่อพี่ชายพี่สาวเสียบ้างสิ” เซี่ยผิงกั่งยืนขึ้น
เขาหิ้วคอเซี่ยผิงไหวขึ้นมาอย่างกับหิ้วคอไก่ ค้นไปค้นมาก็ได้ตั๋วเงินใบละห้าสิบมาสองใบ
“ท่านพ่อ พอดีเลย พวกเราสองคนแบ่งกันคนละใบ ไม่มีของขวัญก็ให้เงินไปเลยแล้วกัน อย่าข้ามหน้าข้ามตากัน” เซี่ยผิงกั่งโยนตั๋วเงินใบหนึ่งไปให้
“แล้วข้าล่ะ…” เซี่ยผิงไหวงงตาแตกไปแล้ว
