ับไก่ตัวนี้มากกว่าตัวเองเสียอีก!”
ก่อนหน้านี้นางเคยคิดว่าแปลกๆ อยู่บ้าง แต่ภายหลังพบว่าไก่ตัวใหญ่ตัวนี้จำเจ้าของได้ จึงรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลแล้วที่คุณหนูจะใจดีกับมัน
ไม่รู้ว่ามีสุนัขกี่ตัวที่จำเจ้านายได้ แต่ไก่ก็จำเจ้านายได้เช่นกัน…
อาจมีแค่ไก่ตัวนี้ตัวเดียวที่จำได้ใช่ไหมล่ะ?
ไก่ตัวใหญ่ที่หาได้ยากเช่นนี้ควรได้รับการทะนุถนอมดูแลอย่างดี
เซี่ยเฉียวยิ้มฝืนๆ
นางทำดีต่อต้าซยงเพราะนี่คือไก่ที่นางเลี้ยงมา แต่ก็มีอีกเหตุผลหนึ่ง เป็นเพราะไก่ขับไล่วิญญาณชั่วร้ายไปได้ นางป้อนหนอนแห้งให้กับต้าซยงตั้งแต่ยังเล็ก และพลังจากยันต์ของนางก็เป็นอาหารด้วยเช่นกันเพราะให้พลังหยางได้มาก เมื่อมีต้าซยงอยู่ข้างกาย อย่างน้อยนางก็สามารถนอนหลับได้อย่างสงบสุข
เมื่อเข้ามาข้างใน เซี่ยเฉียวแทบจะหมดแรงแล้ว
นางจึงล้มตัวลงนอนบนเตียง เผลอหลับไปชั่วครู่ใหญ่ๆ
เมื่อนางตื่นขึ้น ชุนเอ๋อร์ก็มารายงานว่าเซี่ยหนิวซาน พี่ใหญ่ และน้องเล็กของนางกลับกันมาหมดแล้ว
พวกเขาเชิญนางไปทานอาหารเย็นด้วยกัน
เซี่ยเฉียวเปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงสีแดงเรื่อๆ แลดูมีพลังขึ้นเล็กน้อย
ในขณะนั้นเอง เซี่ยหนิวซานอยู่กับหลูซื่อและลูกสาว
“เจ้าสองคนกลับมาแล้ว ได้เจอกับท่านพี่ของพวกเจ้าหรือยัง” เซี่ยหนิวซานถามเซี่ยผิงไหวและเซี่ยซี
น้ำเสียงของเขาดุดัน เซี่ยผิงไหวส่ายหัวแล้วตอบว่า
“ยังขอรับ ข้าเพิ่งส่งคงไปดู เขาบอกว่าพี่หญิงใหญ่กำลังหลับอยู่ ข้าไม่อยากรบ
