กวน จึงมาเล่นกับพี่หญิงผู้นี้แทน” เซี่ยผิงไหวพูดทันที
เซี่ยหนิวซานมองไปที่เผยหว่านเย่ว์
เผยหว่านเย่ว์รีบเข้ามาทักทายเซี่ยหนิวซาน “หว่านเย่ว์ยินดีที่ได้พบท่านพ่อเจ้าค่ะ”
เซี่ยหนิวซานตกตะลึง “เจ้าเรียกข้าว่าอย่างไรนะ”
เผยหว่านเย่ว์มีสีหน้าอับอายเล็กน้อย
“ข้าขอให้นางเรียกแบบนั้นเอง นางเป็นลูกสาวข้า ตอนนี้นางติดตามมาอยู่ด้วยกันแล้ว ท่านย่อมต้องเป็นบิดาของนาง” หลูซื่อพูดอย่างรวดเร็ว
เมื่อเซี่ยหนิวซานได้ยินเช่นนั้นก็มีความสุขมาก “โตขึ้นได้อย่างดี สวยน่ารักทีเดียว”
เมื่อพูดจบ เขาก็หยิบมีดสั้นออกมาจากแขนเสื้อของเขา “เอานี่ไปเล่นเถิด!”
“…” เผยหว่านเย่ว์รับมามองใกล้ๆ มีดสั้นเล่มนี้ฝังอัญมณีที่ดูมีราคาแพงไม่น้อย เพียงแต่จะดีกว่านี้หากเป็นเครื่องประดับ
“ขอบคุณท่านพ่อ” เผยหว่านเย่ว์มารยาทดีมาก หลังจากพูดจบนางก็ไอออกมา
“เกิดอะไรขึ้น เจ้าสุขภาพไม่ค่อยดีหรือ” เซี่ยหนิวซานขมวดคิ้วแน่นจนรอยยับย่นสามารถฆ่าแมลงวันตายได้
