สงบมากขึ้นเท่านั้น
ทุกวันก็คุยกับต้าซยงเท่านั้น ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับท่านแม่และลูกสาวของนางเลย
ขบวนรถม้าของหลูซื่อรีบเร่ง และแทบจะไม่หยุดพักเลย เซี่ยเฉียวติดตามไป และให้เงินกับคนลากรถของนางเองเป็นการส่วนตัว ต้องรบกวนพวกเขาให้ทำงานอย่างหนัก
เดิมทีเดินทางไปยังเมืองหลวงต้องใช้เวลาหนึ่งเดือนครึ่ง แต่กลับเร่งเดินทางจนใช้เวลาเพียงหนึ่งเดือนเท่านั้น
เมื่อถึงประตูเมือง ก็มีคนรีบไปรายงานที่บ้านของสกุลเซี่ยก่อน
ดังนั้นเมื่อกลับถึงบ้าน ทั้งครอบครัวจึงมารอต้อนรับ
เซี่ยเฉียวไม่ค่อยได้ใช้กำลังอะไร นางจึงดูไม่ได้เจ็บป่วยแล้ว
อยู่ห่างจากบ้านมาเนิ่นนาน เมื่อเดินทางกลับถึงบ้าน นางจึงรู้สึกกังวลเกี่ยวกับครอบครัวอยู่บ้าง
เซี่ยหนิวซานเป็นเพียงนายพลตำแหน่งขุนนางระดับสี่เท่านั้น บ้านหลังนี้ซื้อหามาด้วยตัวของเขาเอง อีกทั้งยังมีจวนขุนนางที่มีขนาดเล็กกว่าตั้งอยู่ใกล้ๆ ด้วย
“คุณหนู ด้านหน้าหยุดรถแล้ว น่าจะถึงแล้วขอรับ”
