ตอนที่ 35 ไม่ใช่พ่อ
รถม้าที่เซี่ยเฉียวนั่งอยู่ไม่ใช่ของนาง แม้แต่อาหารและเสื้อผ้าก็ใช้ของตัวเองเท่านั้น
แม่เลี้ยงอย่างนางจึงดูใจร้ายเหลือเกิน
ตอนนี้บ่าวรับใช้คงจะรู้สึกว่านางปฏิบัติต่อเซี่ยเฉียวไม่ดีนัก นางจะไปโวยวายเซี่ยเฉียวเรื่องที่ลูกสาวของนางป่วยก็คงไม่ได้ ต้องรอให้กลับไปถึงเมืองหลวงก่อน
ทำได้เพียงอดทน
ไม่มอง ต้องทำเฉยไว้
เซี่ยเฉียวจึงรู้สึกสบายใจขึ้นมาก
ในขณะเดียวกัน จ้าวเสวียนจิ่งได้นำกำลังคนไปถึงหมู่บ้านรกร้างทางทิศตะวันตกเฉียงใต้แล้ว หมู่บ้านกว้างขวางไม่น้อย การค้นหาจึงทำได้ไม่ง่ายนัก
แต่ก็ยังดีกว่าก่อนหน้านี้ที่สะเปะสะปะไม่รู้ทางอะไรเลย
ทุกคนออกค้นหาในหมู่บ้านอย่างระมัดระวัง
ทั้งหมู่บ้านแทบจะกลายเป็นป่ารกทึบ มีเพียงบริเวณเศษซากอิฐหินเท่านั้นที่พอจะเดินทางผ่านไปได้
จ้าวเสวียนจิ่งกวาดตามองหมู่บ้าน นึกถึงเรื่องใต้เท้าลู่ ลองคิดว่าหากเป็นตนเองที่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้น ก่อนจะเดินมาจนถึงสำนักศึกษาแห่งเดียวในหมู่บ้านนี้
แต่ก่อนจะได้มองหาอะไร จู่ๆ ชายชุดดำจำนวนมากก็ปรากฏตัวขึ้นรอบๆ
“อารักขาคุณชาย!” องครักษ์โจวและคนอื่นๆ ตกใจมาก
ถัดมา การต่อสู้ก็เริ่มต้นขึ้นทันที
หญ้าปลิวว่อนไปทั่วท้องฟ้า เลือดสาดกระเซ็นไปทุกที่ ท้องฟ้าที่มื้ดครึ้มปกคลุมไปทั่วบริเวณ คล้ายกับมีพลังงานชั่วร้ายแผ่ออกมา
ฟี้ววว
เสียงของลูกธนูดังแหวกผ่านอากาศไป พุ่งทะลุกลุ่มหมอกทะมึน
จ้าวเสวียนจิ่งใช้มือซ้ายกวัดแ
