กว่งมีดพกไปมา ก่อนจะยกเท้าขึ้นเตะสวนกลับใส่ชายชุดดำ แต่ในวินาทีต่อมา ลูกธนูกลับพุ่งตรงมายังหน้าอกของเขา ทุกคนต่างรู้ดีว่าไปช่วยไม่ทันแล้ว ทำได้เพียงมองอย่างตกตะลึง
ทันใดนั้น ลูกศรก็ปักลงไปที่หน้าอกของเขา ฉับพลันสีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป
แกร๊ง ลูกธนูพุ่งทะยานเข้ามาทำลายเสื้อเกราะจนแตกออกเป็นเสี่ยงๆ แล้วตกลงบนพื้น
จ้าวเสวียนจิ่งเองก็ตกตะลึง ฉับพลันคำพูดของเซี่ยเฉียวก็แวบเข้ามาในทันที
ให้ระวังอาวุธและประกายไฟ?
นี่เป็น…เพราะกระจกคุ้มภัยช่วยชีวิตเขาไว้งั้นหรือ
จ้าวเสวียนจิ่งไม่เป็นไรมาก องครักษ์รอบๆ ก็โกรธจัด ลงมือตอบโต้อย่างรุนแรง เดิมทีกลุ่มชายชุดดำคิดว่าคงสามารถบรรลุภารกิจสำเร็จเรียบร้อยแล้ว ทว่าในตอนนี้พวกเขากลับพลาดโอกาสไปไม่อาจลงมือได้อีก
เศษหินดินทรายฟุ้งกระจายไปทั่ว
เสียงต่อสู้ดังระงม
ฉินจื้อเผชิญหน้ากับชายชุดดำสามคนข้างหน้าพวกเขา สีหน้าของเขาปั้นยากมากขึ้นทุกขณะ เขาสู้ไปถอยไปอยู่พักใหญ่ ไม่ทันเห็นว่ามีบ่อน้ำอยู่ข้างหลัง เขาไม่ได้คิดอะไรนอกจากต้องการกำจัดอีกฝ่ายทิ้งให้เร็วที่สุด จึงต่อสู้อย่างดุเดือด
ความสามารถของเขาไม่ธรรมดา แม้การเผชิญหน้าศัตรูถึงสามคนจะหนักเอาการ แต่เขาก็ไม่แพ้ง่ายๆ
แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด จู่ๆ เขาก็เกิดอาการมึนงงกะทันหัน ข้อมือเขาเกิดอาการชาไร้ซึ่งเรี่ยวแรงขึ้นมาฉับพลัน
รู้สึกว่ามีใครบางคนดึงศีรษะของเขาจากทางด้านหลัง และทันใดนั้นร่างกายก็หงายไปตามแรง…
“ระวัง!”
