ตอนที่ 34 ปูทาง
หลังจากถูกบังคับให้เก็บกระดูกเมื่อวานนี้ เมื่อกลับถึงห้องพักนางก็ร้องไห้ไม่หยุด ด้วยความเหนื่อยนางจึงผล็อยหลับไป แต่กลับนอนหลับไม่สนิทตลอดทั้งคืน
ฝันร้ายอยู่ทั้งคืน เช้านี้ใบหน้าของนางจึงหม่นหมองอย่างมากราวกับเอาขี้เถ้ามาทาไว้ ดูแย่เป็นพิเศษ
“ท่านแม่ พี่หญิงทำเกินไปแล้ว ตอนนี้นางยังรังแกข้าเช่นนี้ แล้วหลังจากนี้…เมื่อถึงบ้านสกุลเซี่ย ข้าจะมีชีวิตที่ดีได้เช่นไร หรือว่าข้าควรจะกลับไปบ้านสกุลเผยดีกว่า!” ทันทีที่ได้ยินว่าเซี่ยเฉียวตามมาถึงแล้ว เผยหว่านเย่ว์ก็รู้สึกหวาดกลัว
ในหัวเต็มไปด้วยเรื่องกระดูกเมื่อวาน
รวมถึงฝันร้ายเมื่อคืนนี้!
“เจ้ารู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา สกุลเผยเป็นที่ที่ไม่เหมาะกับเจ้า แม่จะปล่อยเจ้ากลับไปได้เช่นไร!” หลูซื่อนวดขมับตนเอง “ไม่ทันไรเจ้าก็ไม่เหลือความกล้าแล้ว ตอนนี้ก็ยังไม่ถึงบ้านสกุลเซี่ยด้วยซ้ำ เจ้าก็โลเลเปลี่ยนใจไปมาเช่นนี้หรือ”
“ท่านแม่ ข้ากลัวจริงๆ ตั้งแต่เมื่อคืน ข้ารู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว” เผยหว่านเย่ว์ร้องไห้ออกมา
“เฮ้อ นางช่างร้ายกาจเสียจริงๆ ข้าไม่รู้ว่านางเรียนรู้สิ่งใดมาบ้างในวัด!” หลูซื่อถอนหายใจ “เจ้าเองก็เหมือนกัน เมื่อวานเจ้าใจร้อนเกินไป แม่รู้ว่าลูกคิดว่านางงดงามแล้วนำมาเทียบกับตนเอง แต่…เชื่อเถอะว่านางมีชีวิตไม่ยืนยาวหรอก!”
เผยหว่านเย่ว์เงียบไปครู่หนึ่ง
ชีวิตไม่ยืนยาว…มีชีวิตมายี่สิบปีก็ไม่นับว่ามากอะไร ไม่ได้ใกล้สี่สิบด้วยซ้ำ
เซ
