ตอนที่ 33 หยิ่งทระนง
จ้าวเสวียนจิ่งเลิกคิ้วขึ้น ชำเลืองมองนางเล็กน้อย
หลังจากพบหญิงสาวก็ใช้เงินไปแล้วถึงสองร้อยหกสิบตำลึง เพื่อแลกกับคำพูดเพียงไม่กี่ประโยคจากนางเท่านั้น
คำบางคำเร้นลับเกินกว่าจะเข้าใจได้ แต่ในส่วนที่ฟังเข้าใจ เขาจดจำมันไว้อย่างดี
“แม่นางเซี่ย คำพูดของท่านนั้นมีค่าจริงๆ” จ้าวเสวียนจิ่งคล้ายจะยิ้ม แต่ทว่าก็ยังคงมีท่าทีเย็นชา
“ข้าจะพูดถึงเงินแค่ครั้งนี้ คุณชายเต็มใจจะจ่ายหรือไม่” เซี่ยเฉียวมีท่าทางสงบนิ่ง ไม่ได้รู้สึกอะไรแม้แต่น้อย “รับเงินของท่านมา ถือว่าไม่มากนัก มีผู้ที่สามารถให้ได้มากมายกว่านี้ นอกจากนี้ทุกครั้งที่รับเงินมา ท่านเป็นผู้มอบให้แก่ข้าเอง ข้าไม่ได้เรียกร้องแต่อย่างใด”
จ้าวเสวียนจิ่งเองก็เห็นด้วย
ทั้งหมดที่เขาจ่ายไป เป็นไปอย่างเต็มใจ
ทั้งยังเป็นครั้งแรกด้วย
ดังนั้นจะกล่าวโทษว่านางอยากได้เงินเขาไม่ได้
“แม่นางเซี่ย หวังว่าเราจะได้พบกันอีกในภายหลัง” จ้าวเสวียนจิ่งรู้สึกว่าจะมัวเสียเวลาอยู่อีกไม่ได้ จึงรีบกล่าวลา
“เจ้าค่ะ ไว้พบกันใหม่” เซี่ยเฉียวพยักหน้า
“…” จ้าวเสวียนจิ่งหันกลับไปมองนาง แสร้งถามว่า “ได้ยินว่าแม่นางจะเดินทางไปยังเมืองหลวง ข้าเป็นพ่อค้าแต่ไม่เคยไปเมืองหลวงมาก่อน”
เซี่ยเฉียวหัวเราะเบาๆ
“คุณชายพูดเช่นนี้ ไม่ต่างไปจากหญิงสาวที่ยืนอยู่ท่ามกลางบุรุษมากมายแล้วบอกว่าทุกคนล้วนเป็นรักแท้ของนาง ฟังอย่างไรก็เป็นเพียงเรื่องโกหก” เซี่ยเฉียวก้าวเดินไปสองก
