้าว พูดเสียงเบา “คุณชายไม่ต้องกังวลหรอก แม้ว่าข้าจะพบท่านที่เมืองหลวง ข้าก็จะแสร้งทำเป็นไม่รู้จัก”
คำพูดของเซี่ยเฉียวตรงไปตรงมา จ้าวเสวียนจิ่งเองก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก
สถานะของเขาค่อนข้างจะเปราะบางทีเดียว หากเรื่องนี้สำเร็จเสร็จสิ้น คงเป็นการยากหากจะบอกผู้อื่นว่าสำเร็จเพราะคำทำนาย
ไม่ใช่ว่าการดูดวงเป็นเรื่องไม่ดี และก็ไม่ได้มีความผิดอะไรด้วย
เหมือนกับว่าหากมีใครบางคนต้องลงมือทำแพแต่กลับเอ่ยขึ้นมาว่าเขาไม่ได้มีหน้าที่นี้ ก็ถือว่าเป็นปัญหาแล้ว
“ต้องขอบคุณแม่นางเซี่ยแล้ว” จ้าวเสวียนจิ่งตอบจริงจัง
นางฉลาดหลักแหลมจนน่าเกรงขาม
“ขอบคุณคุณชายเช่นกัน อย่างไรข้าก็เป็นเพียงหญิงสาวธรรมดา” น้ำเสียงของเซี่ยเฉียวผ่อนคลาย คล้ายกับพึงพอใจไม่น้อย
เป็นหญิงสาวมีตระกูลจะเที่ยวไปเปิดตัวกับทุกคนว่าเป็นนักทำนายได้อย่างไร ยิ่งกับชายต่างถิ่นด้วยแล้ว
ดังนั้นการไม่เปิดเผยตัวตนย่อมดีที่สุด!
ดวงตาของจ้าวเสวียนจิ่งหรี่ลงเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่าเซี่ยเฉียวกล่าวออกมาอย่างจริงจัง
หลังจากนั้นไม่นาน เซี่ยเฉียวเก็บของเสร็จก็เข้าไปในรถม้าที่รออยู่ก่อนแล้ว
เซี่ยเฉียวเดินทางจากไปอย่างสบายใจโดยไม่คิดจะหันหลังกลับไปมองดูอีก นางไม่สบตากับใคร เพียงมองไปยังไก่ตัวใหญ่ของนาง ใส่ใจมันเกินกว่าจะหันไปมองชายสูงศักดิ์ผู้นั้น
จ้าวเสวียนจิ่งไม่สามารถบอกได้ว่ามีอะไรแปลก แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่ามันแปลกๆ อยู่ดี
“คุณชาย แม่นางเซี่ยดูจะเป็นคนที่หยิ่
