ตอนที่ 28 คงไม่ได้หรอก
สายตาของผู้ตรวจการเต็มไปด้วยความเคารพ ส่วนเผยหว่านเย่ว์รู้สึกสับสนไปหมด
เซี่ยเฉียวพูดแค่นั้น…ก็กลับเป็นปกติแล้ว?
ไม่ใช่แค่กับชาวบ้านเท่านั้น แม้แต่ขุนนางเองก็…
“ท่านผู้ตรวจการ…” เผยหว่านเย่ว์เอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
ผู้ตรวจการรู้สึกตัวตื่นได้สติขึ้นอีกครั้ง มองไปยังเผยหว่านเย่ว์พร้อมรอยยิ้ม “แม่นาง เนื่องจากทราบตัวตนของศพชัดเจนแล้ว และคดีก็ถูกคลี่คลายไปก่อนหน้านี้แล้ว ฉะนั้นศพนี้ควรถูกฝังในที่ที่เหมาะสม”
“ชัดเจน?” เผยหว่านเย่ว์สับสนมึนงง
เรื่องทั้งหมดคลี่คลายจากคำพูดของเซี่ยเฉียว?
“เจ้าวางใจเถิด ย่อมต้องปฏิบัติอย่างมีเหตุมีผลเป็นขั้นเป็นตอนแน่นอน ในเมื่อแม่นางเซี่ยระบุตัวตนของผู้ตายเรียบร้อยแล้ว ทางเราจะติดต่อครอบครัวของเขาให้มารับกระดูกไป แต่หากกระดูก…ไม่มีญาติมารับไป…โชคดีที่วัดสุ่ยเย่ว์มีชื่อเสียงโดดเด่น ดังนั้นให้ฝังไปก่อน หากมีญาติติดต่อมาแล้วค่อยอธิบายกับตระกูลของผู้ตายในภายหลังได้ไม่มีปัญหา” ผู้ตรวจการกล่าวอีกครั้ง
ที่เลื่อมใสต่อวัดสุ่ยเย่ว์ไม่ใช่เพราะวัดสุ่ยเย่ว์เป็นสาวกของเหล่าทวยเทพแต่อย่างใด
แต่เป็นเพราะวัดสุ่ยเย่ว์ได้ช่วยทางการไว้มาก
เหตุผลที่ครึ่งเซียนเซี่ยขุดกระดูกขึ้นมาได้ ย่อมไม่ใช่เพราะนางแค่บังเอิญผ่านมา แต่เป็นเพราะได้คำนวณเอาไว้แล้ว ก่อนหน้านี้เคยมีเหตุการณ์คล้ายๆ เช่นนี้เกิดขึ้นมาก่อน
นอกจากนี้…
ศพเช่นนี้แทบไม่สามารถระบุตัวตนได้ หากแม่นางเ