แม้แต่จะมองไปยังกระดูกพวกนั้น
“พี่หญิง ท่านมีความสามารถมาก ข้าทำเองไม่ได้ ท่านช่วยข้าได้ไหมเจ้าคะ” เผยหว่านเย่ว์แสดงความอ่อนแอทันที มองเซี่ยเฉียวอย่างวิงวอน ถามอย่างนอบน้อม
เซี่ยเฉียวยิ้มเล็กน้อย “คงจะไม่ได้หรอกแม่นางเผย”
เผยหว่านเย่ว์สีหน้าไม่สู้ดีนัก
เป็นเวลาครู่ใหญ่ เมื่อทำอะไรไม่ได้ก็ตาแดงขึ้นเหมือนจะร้องไห้ออกมา ท่าทางน่าสงสาร
“ของเป็นของท่าน ท่านเป็นพี่สาวนางด้วย ถ้าท่านจัดการเองก็ไม่น่ายากอะไร…” ชายผู้ที่วิ่งไปหาผู้ตรวจการมาพูดขึ้นมาในฝูงชน
เมื่อได้ยินคำกล่าวเช่นนี้ คนจำนวนหนึ่งก็พยักหน้าลงอย่างเห็นด้วย
เซี่ยเฉียวเป็นคนขุดกระดูกขึ้นมา ทั้งยังวางไว้ในห้องของตนเอง เห็นได้ชัดว่านางไม่ได้กลัวอะไร แต่หญิงสาวธรรมดาๆ นั้นแตกต่างออกไป จะไปทนต่อสิ่งน่ากลัวเช่นนี้ได้อย่างไร
