ตอนที่ 26 อย่าให้วุ่นวาย
องครักษ์และคนของเขามองหน้ากัน แต่พวกเขาไม่สามารถเอ่ยนามคุณชายออกมาได้
เมืองสือฝั่งอยู่ไม่ไกลจากเขตปกครองมากนัก และชายคนนั้นก็รีบออกไปพร้อมกับม้าเร็วของเขา ใช้เวลาไปกลับหนึ่งชั่วยาม
ขณะนั้นเซี่ยเฉียวเองก็กลับมาถึง
หลังจากเข้าประตูมา ใบหน้าของเซี่ยเฉียวก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดทันที เมื่อนางเห็นผู้ตรวจการกำลังวุ่นวาย…อยู่กับกระดูกบนพื้น
เม้มปาก จ้องมองไปที่กระดูก อย่างไม่อนุญาตให้ใครมาแตะต้อง
คนที่รู้จักเซี่ยเฉียวไม่กล้าเอ่ยปากทักว่านางกลับมาถึงแล้ว
“พี่หญิง ไยท่านถึงซ่อนกระดูกไว้เช่นนี้ น่ากลัวเสียจริง!” เผยหว่านเย่ว์รีบวิ่งมา ราวกับจะวิ่งเข้าสู่อ้อมแขนของนาง
เมื่อเซี่ยเฉียวแสดงท่าทีหลบเลี่ยงไม่ให้เข้าใกล้ เผยหว่านเย่ว์จึงพุ่งไปในอากาศ
“เราไม่สนิทกัน” เซี่ยเฉียวกระซิบ “เจ้าแตะต้องของของข้าหรือเปล่า”
“พี่หญิง…ข้ากับแม่ไม่ได้ตั้งใจ เพียงแค่คิดว่าอาจเป็นของต้องห้ามบางอย่าง ข้าแค่อยากดูให้แน่ใจเท่านั้น คาดไม่ถึงเลยว่าจะเป็น…พี่หญิง ข้ารู้ว่านี่เป็นกระดูกที่พี่ขุดขึ้นมาจากข้างทาง แค่อธิบายให้ผู้ตรวจการฟัง ไม่ว่าพี่หญิงจะพูดอะไร ทุกคนจะเชื่อท่านอย่างแน่นอน!” เผยหว่านเย่ว์พูดอย่างรวดเร็ว
เซี่ยเฉียวยิ้มหยัน
“ไม่ว่าของอะไรเจ้าก็อยากจะแตะต้องไปเสียทั้งหมด ต้องชื่นชมความกล้าหาญของเจ้าทีเดียว” เซี่ยเฉียวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“สิ่งนี้…ทำให้ข้ากลัวจริงๆ…” ดวงตาของเผยหว่านเย
