ตอนที่ 21 ฮวงซุ้ย
เพราะเซี่ยเฉียวขุดกระดูกของผีตนนี้ขึ้นมา โดยปกติแล้วผีจะไม่ร่อนเร่ในป่า แต่เขาตามนางมาจึงต้องเดินทางในป่ามาตลอดทาง
ขณะนี้ เขากลัวว่าคนอื่นจะมาแตะต้อง ‘ร่างกาย’ ของเขา ดวงตาที่จ้องมองไปจึงดุร้ายน่ากลัวอย่างมาก
น่าเสียดายที่เผยหว่านเย่ว์มองไม่เห็น
ไม่เช่นนั้นคงได้รับรู้ว่ามีผีตนนี้เฝ้ามองนางอยู่อย่างไม่ลดละ
หลังจากที่เผยหว่านเย่ว์เอ่ยถึง หลูซื่อก็มองที่หีบห่อนั้นด้วยเช่นกัน
หีบห่อนั้นค่อนข้างใหญ่ และดูเหมือนมีอะไรแข็งๆ อยู่ข้างใน
แต่มีคนกำลังมองดูอยู่มากมาย นางจึงไม่อาจไปเปิดห่อออกดูได้ ทำได้เพียงกระซิบพูดคุย “มีแต่ของแปลกๆ ทั้งนั้น คงเพราะนางโตมาในชนบท จึงมีท่าทางแปลกๆ และใช้แต่ของแปลกๆ” เป็นครั้งแรกของนางที่ได้เห็นคนมอบหนอนแห้งเป็นของขวัญเช่นนี้
หนอนตากแห้งพวกนั้นคงเป็นของไก่ตัวใหญ่ของนางแน่ๆ
เผยหว่านเย่ว์ถอนหายใจ เมื่อเข้าไปในห้องกับหลูซื่อแล้ว นางมีท่าทางอึดอัดเล็กน้อยแล้วถามว่า “ท่านแม่ ท่านลุงเซี่ยคงจะส่งของดีๆ ให้นางเสมอเลยใช่ไหม”
“ให้ของ?” หลูซื่อตกใจ “ไม่เลย พ่อของนางไม่เคยสนใจนางเลย ตอนที่แม่แต่งงานเข้ามาในตระกูล ก็เคยถามเขาว่าอยากจะส่งอะไรให้เซี่ยเฉียวหรือไม่ เขากลับบอกว่าไม่ต้อง แม่คิดว่า นางอาจจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน ลุงเซี่ยของเจ้าคงกังวลว่าหากมีความผูกพันลึกซึ้งต่อกัน คงไม่สบายใจเมื่อคนผมขาวต้องมาเผาคนผมดำ”
พูดจบแล้วหลูซื่อก็ถอนหายใจ “แม่ไม่รู้ว่านางใช
