ของให้เซี่ยเฉียวก็พูดไปพลางๆ “ร้ายกาจอะไรอย่างนี้! ไม่เห็นหรือว่าคุณหนูของข้าไม่แข็งแรง! หากมีอะไรเกิดขึ้น หญิงชราอย่างข้าจะโทษท่าน!”
เผยหว่านเย่ว์รู้สึกโกรธขึ้นมาทันที
“ท่านแม่…ข้า ข้าหวังดีจริงๆ?” มือของเผยหว่านเย่ว์สั่นเล็กน้อยเพราะความโกรธ
ร่างกายของเซี่ยเฉียวไม่ดี นางจึงหนีไปดื้อๆ ได้!
ตอนนี้กลายเป็นว่าคนภายนอกคิดว่านางเป็นคนทำให้เซี่ยเฉียวโกรธจนป่วย!
“ไม่แข็งแรงตรงไหนหรือ ข้าว่านางก็ดูสบายดี เมื่อคืนนางยังออกไปนอนข้างนอกมาทั้งคืนอยู่เลย…” หลูซื่อรีบเข้าข้างลูกสาวของนางทันที
ไม่เพียงแค่เถ้าแก่และวั่นผัวจือเท่านั้น ผู้คนอื่นๆ ในบริเวณนั้นย่อมไม่เห็นด้วยกับคำพูดนี้ของนาง
“ใครๆ ก็รู้ว่าแม่นางเซี่ยสุขภาพไม่ดีเท่าใดนัก ท่านมีฐานะเป็นแม่ของนางแท้ๆ กลับไม่รู้หรือ”
“แม่นางเซี่ยซื้อยาจากร้านขายยาทุกเดือน เป็นยาบำรุงทั้งหมด หมอบอกว่านางอาจจะอยู่ได้อีกไม่นาน นี่ยังเป็นเรื่องโกหกอยู่อีกไหม!”
“เมื่อสองสามปีก่อน ตอนที่แม่นางเซี่ยลงจากภูเขา นางเป็นลมอยู่ข้างถนน ท่านยังคิดว่านางแกล้งป่วยอยู่อีกหรือ!”
“…”
