็ดขาด
“แค่กๆ” เซี่ยเฉียวไอเบาๆ จับหน้าอกของตัวเองไว้แน่น
“ท่านเป็นน้องสาวของแม่นางเซี่ยหรือ! พูดอะไรออกมา ท่านต่างหากที่ไร้คนอบรมสั่งสอน!” เมื่อเห็นร่างกายอันอ่อนแรงของเซี่ยเฉียว หญิงชราและหลานของนางที่เป็นผู้ติดตามของเซี่ยเฉียวก็เริ่มกังวลทันที
หญิงชรานั้นผ่านชีวิตมามากมาย รู้ได้ทันทีว่าคำพูดของเผยหว่านเย่ว์เมื่อครู่ผิดมารยาท
“คุณหนู ข้าประคองท่านเข้าห้องไปพักผ่อนเองเจ้าค่ะ” เด็กหญิงตัวเล็กๆ พูดขึ้นอย่างรวดเร็วทันที
เซี่ยเฉียวตอบรับ ไม่มองหลูซื่อแม้แต่น้อย ไปยังห้องพักที่ชั้นสองในทันที
นางได้พบกับหญิงชราและหลานสาวเมื่อไม่กี่ปีก่อน ทั้งคู่ต้องการจะขายตัวเองเป็นทาส ตอนนั้นสุขภาพร่างกายของนางแย่ยิ่งกว่าตอนนี้เสียอีก และนางต้องการทำธุระบางอย่าง จึงซื้อทั้งสองคนมา
แต่ในวัดนั้นน่าเบื่อ ไม่มีอะไรให้พวกนางทำนัก ดังนั้นจึงให้พวกนางย้ายลงมาตั้งรกรากอยู่ที่เชิงเขาแทน
ใครๆ ก็เรียกทั้งสองว่า วั่นผัวจือและชุนเอ๋อร์
ชุนเอ๋อร์ทำราวกับนางจะแตกหักได้หากจับแรงเกินไป ขณะช่วยประคองเข้าไปในห้อง
เซี่ยเฉียวคิดว่าหลูซื่อและลูกสาวน่ารำคาญนิดหน่อย นางเพียงต้องการพักสงบๆ เพราะรู้สึกไม่สบายจริงๆ
แต่ทว่าวั่นผัวจือที่อยู่ชั้นล่างของโรงเตี๊ยมไม่คิดเช่นนั้น
นางรู้ว่าเซี่ยเฉียวมาทีหลัง ยิ่งในฐานะบ่าวรับใช้ของเซี่ยเฉียวย่อมไม่สามารถเป็นศัตรูกับฮูหยินผู้นี้ได้ จึงทำได้เพียงมองเผยหว่านเย่ว์ตาขวางเท่านั้น
ในขณะที่เก็บ
