เรียบง่าย ไม่มีใครคิดอะไรซับซ้อนหรอกเจ้าค่ะ”
พูดจบ เถ้าแก่[2]ก็เดินมาด้วยตนเอง มอบเหล้าไหหนึ่งให้เซี่ยเฉียว
เถ้าแก่มองหลูซื่อและลูกสาวนางที่ติดตามมาด้วยเล็กน้อย จากนั้นก็หัวเราะขึ้นเบาๆ แล้วเดินกลับไป
หลูซื่อคิดว่าผู้คนที่นี่แปลกมาก
โดยเฉพาะเมื่อเซี่ยเฉียวปรากฏตัว คล้ายกับนางเป็นที่สนใจมากขึ้นเรื่อยๆ
ผ่านไปครู่หนึ่ง เสี่ยวเอ้อก็กลับมาพร้อมอาหารอื่นๆ มีทั้งเนื้อตากแห้ง ผลไม้เชื่อม และมีตะกร้าอาหารแห้งอื่นๆ ด้วย
เถ้าแก่ไม่พูดอะไร เพียงแค่ส่งยิ้มให้เซี่ยเฉียว
เซี่ยเฉียวพยักหน้าให้เล็กน้อยตามมารยาท ดื่มเหล้าและกินอาหารตามปกติ
แต่หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีความเคลื่อนไหวจากภายนอก มีผู้นำข้าวของมาให้อีก
มันคือเสื้อผ้าสำหรับฤดูต่างๆ ถุงแมลงแห้ง ขนมเต้าเปีย[3] และอาหารแห้งอื่นๆ มากมาย อีกทั้งยังมีเครื่องประดับและหยกสองสามชิ้น รวมถึงรถม้าสองคันพร้อมคนขับ!
[1] เสี่ยวเอ้อ บริกรของโรงเตี๊ยมในยุคโบราณ
[2] เถ้าแก่ ชายชาวจีนผู้เป็นเจ้าของกิจการ
[3] ขนมเต้าเปีย ขนมที่ทำมาจากถั่วเหลือง
