ตอนที่ 81 ใต้หล้านี้ผู้ใดไม่รู้จักมรรคาจารย์บ้าง(ปีเฉียนอู่ที่สิบแปด)อาณาจักรเฉินกับอาณาจักรโจวเหนือยอมแพ้ แผ่นดินต้าจิ่งขยายกว้างขึ้น ผืนดินของอาณาจักรจิ้นถูกรวบกลับมารวมอีกครั้ง ภายในเวลาไม่กี่เดือน มีศีรษะคนหลุดจากบ่าไปทั่วทุกหนแห่ง ฮ่องเต้เริ่มคิดบัญชีย้อนหลัง ขุนนางที่เคยคิดจะหันไปสวามิภักดิ์กับศัตรูเหล่านั้นล้วนถูกตัดศีรษะไม่ก็ถูกส่งไปชายแดน เบื้องบนตั้งแต่สามสำนักอัครมหาเสนาบดี จรดเบื้องล่างอย่างอำเภอธรรมดาๆ ไม่มีผู้ใดรอดพ้น แม้โหดเหี้ยมเช่นนี้ แต่ไม่มีผู้ใดกล้าต่อต้าน
เพื่อเติมกำลังทหารและสรรหาขุนนาง เจียงจื่ออี้จึงประกาศบอกใต้หล้าเชิญพ่อค้าทั้งหลายมาบริจาคเงิน ผู้ใดบริจาคมากจะได้เข้ามาเป็นขุนนางมียศมีตำแหน่ง คลังของแว่นแคว้นที่เคยขาดแคลนจึงมั่งคั่งขึ้นมาภายในเวลาสั้นๆ ไม่ใช่แค่พ่อค้าในต้าจิ่งเท่านั้น แม้แต่ตระกูลพ่อค้าจากอาณาจักรอื่นก็เดินทางมาสวามิภักดิ์ด้วย
ไม่ว่าจะในหรือนอกต้าจิ่ง ทุกคนต่างรู้ว่าอาณาจักรที่ไม่เคยมีมาก่อนกำลังจะถือกำเนิด อาณาจักรรอบด้านจักต้องถูกกลืนกินอย่างแน่นอน เจียงจื่ออี้ได้รับบทเรียนจากก่อนหน้าแล้ว เขาจึงไม่รีบร้อนทำสงครามอีก แต่เลือกทำให้แผ่นดินมั่นคงก่อน อาณาจักรเทียนกัง อาณาจักรหยวนใต้ กับอาณาจักรเว่ย เป็นฝ่ายมาขอสวามิภักดิ์ด้วยตนเอง ราชวงศ์ถูกลดขั้นเป็นเพียงอ๋อง แต่กลับกันหากพวกเขาไม่ยอมศิโรราบ ช้าเร็วพวกเขาย่อมถูกฆ่าล้างบาง
ชื่อเสียงบารมีของมร
