ตอนที่ 15 อยากจะเชื่อ
ช่างน่าอาย
ฉินจื้อยากที่จะพูดได้
ตอนที่คุมตัวหญิงสาวผู้นี้ไว้ เขายังคิดว่านางเดินช้าเป็นเต่า
ทั้งยังรู้สึกว่าคงเป็นไปไม่ได้หรอก
เขาจะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของพ่อได้อย่างไร เรื่องพ่อทำให้เขาเจ็บปวด
แต่ก็ไม่คิดว่าคุณชายจะถูกหลอกได้ เขาส่ายหัวไปมาอย่างแรง “ไม่มีอะไรหรอก แค่รอดูต่อไป ข้าจะไม่เป็นอะไร คุณชายก็จะได้รู้ธาตุแท้ของหญิงงามผู้นั้น”
เขาเชื่อใจพ่อ! เขาหน้าตาคล้ายกับพ่อมาก!
องครักษ์โจวไม่พอใจอย่างมาก ไม่สนใจฉินจื้ออีก แล้วรีบวิ่งไป
“แม่นางเซี่ย…”
เรียกถึงสองครั้ง เซี่ยเฉียวก็ได้ไม่หันกลับมา องครักษ์โจวจึงตะโกนขึ้นอีก “เทพธิดา หยุดก่อน”
เซี่ยเฉียวหันกลับมา
“มีอะไรหรือ”
“…” องครักษ์โจวขมวดคิ้ว รีบเอ่ย “คือว่า น้องชายข้า…ฉินจื้อ คนที่ท่านทำนายชะตาให้เขาเมื่อวาน ท่านช่วยเขาได้หรือไม่ เขายังอายุน้อยอยู่เลย ภรรยาก็ตั้งครรภ์อยู่ด้วย หากมีอะไรเกิดขึ้นคงลำบากทั้งครอบครัว”
เซี่ยเฉียวกวาดตามองไป
บังเอิญเห็นสีหน้าอันหดหู่ของหลูซื่อ
คิดอะไรบางอย่างอยู่จึงไม่อยากพูดอะไรมาก เพียงหยิบยันต์คุ้มครองออกมา “ให้พกไว้กับตัว พอช่วยได้ชั่วคราว แต่ไม่สามารถหลีกหนีไปได้ตลอดชีวิต สถานการณ์ของเขาค่อนข้างยาก หากไม่แก้จากพื้นฐานไม่ช้าก็เร็วจะตายอยู่ดี
“ได้ ได้ ได้ ข้าจะเกลี้ยกล่อมเขาเอง”
องครักษ์โจวตอบทันที
ถึงอยากจะคิดว่าคงจะเป็นไปไม่ได้ก็ตาม
ไม่สำคัญหรอกว่าหญิงสาวผู้นี้จะโกหกหรือเป็นเทพธิดาจร
