ตอนที่ 14 ไม่ต้องอาย
เพียงประโยคเดียวของเซี่ยเฉียว จ้าวเสวียนจิ่งก็ไม่สามารถพูดอะไรได้อีก
บังเอิญหรือ
แม้แต่ช่วงเวลาที่ทำนายไว้ยังถูกต้อง เป็นเพียงเรื่องบังเอิญเท่านั้นจริงๆ หรือ
ก่อนจะนึกได้ว่าเมื่อวานเขายังจะส่งตัวนางให้ทางการอยู่เลย ไม่แปลกอะไรที่วันนี้นางจะไม่อยากคุยกับเขา
“แม่นางเซี่ย ท่านช่วยดูให้ได้ไหม ว่ายังมีอันตรายอื่นๆ อยู่อีกหรือไม่” จ้าวเสวียนจิ่งจ้องมองไปยังเซี่ยเฉียว ไม่รู้ทำไมเสียงของเขากลับอ่อนลงเรื่อยๆ
เซี่ยเฉียวหันไปสบตากับเขา
ระหว่างทางยังมีอันตรายอีกหรือไม่งั้นหรือ
คุณชายผู้นี้คงอยากอยู่อย่างสงบ
นางไม่เคยเห็นคนที่สามารถดึงดูดความสนใจจากผีได้มาก่อนเลย
คนเช่นนี้…
นางควรอยู่ห่างเข้าไว้
“อันตราย…ใช่ ก็ควรระวังไว้ หากต้องทำนายไปเสียทุกอย่าง ผู้ทำนายคงหมดแรงสิ้นใจแล้ว อีกอย่าง…ไม่ควรเผยความลับของโลกมากเกินไป” เซี่ยเฉียวกล่าวเนิบๆ
ปึง
แท่งเงินถูกวางลงบนโต๊ะเล็กๆ ในรถม้า
เมื่อมองดูก็เห็นสิบตำลึงวางอยู่
“จะมีอันตราย” เซี่ยเฉียวหยิบเงินใส่ลงในตะกร้าไม้ไผ่
จ้าวเสวียนจิ่งเลิกคิ้วและอดยิ้มออกมาไม่ได้ “ไม่เป็นไรแล้วหรือ”
เซี่ยเฉียวไม่ได้พูดอะไรต่อ
จ้าวเสวียนจิ่งเม้มริมฝีปาก อารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อย เขาหยิบอีกห้าสิบตำลึงออกมาวางบนโต๊ะ “เท่านี้พอจะบอกอะไรสักคำสองคำได้หรือไม่”
“ระวังคมดาบและไฟไหม้” เซี่ยเฉียวเก็บเงินเข้าไป จากนั้นจึงหยิบยันต์สีเหลืองและกระจกโลหะขนาดเล็กออกมาจากตะกร
