ตอนที่ 13 ไม่ได้หรือ
ใช่ว่าไม่เคยเห็นหญิงงามป่วย แต่ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
เมื่อวานนางยังตากน้ำค้างลงมือขุดหลุมหากระดูกอยู่เลย แต่กลับทำท่าเหมือนจะตายในวันนี้
จะไม่เหมือนคนโกหกได้อย่างไร
จ้าวเสวียนจิ่งยังคงนึกสงสัยอยู่บ้าง แต่เพราะว่าคนผู้นี้เพิ่งช่วยชีวิตเขาไว้ ไม่ว่าจะเป็นเพราะมีความสามารถจริงๆ หรือเป็นแมวขโมยที่สวมรอยแกล้งทำเป็นพบหนูที่ตายแล้วก็ตาม อย่างไรเสียก็นับเป็นหนี้ที่เขาต้องชดใช้ และเขาควรมาเยี่ยมนางด้วยตนเอง
รวมถึงเอารถม้ามารับ
“การเดินทางค่อนข้างลำบาก หากแม่นางเซี่ยไม่รังเกียจ เชิญขึ้นรถม้ามาด้วยกันดีหรือไม่” แม้จ้าวเสวียนจิ่งจะมีท่าทีเย็นชาแข็งกระด้าง ดูเข้าถึงได้ยาก แต่กลับเอ่ยถามอย่างสุภาพ
เซี่ยเฉียวยืนขึ้น
นางก้าวไปข้างหน้าสองก้าว
ก่อนจะหยุดเท้าลง
“จะส่งตัวข้าให้ทางการอีกหรือไม่” หันไปมองชายสูงศักดิ์แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย “สุขภาพข้าไม่ดี ถ้าเข้าคุกก็คงตาย หากอย่างไรก็ต้องตายอยู่ดี คงจะดีถ้าไม่ได้เหนื่อยจนตาย…”
หนังตาจ้าวเสวียนจิ่งกระตุกเล็กน้อย
รู้สึกเจ็บคล้ายมีอะไรกระแทกศีรษะ
“แม่นางมีความสามารถ ท่านถือเป็นแขกของข้าแล้ว ในเมื่อคำทำนายของท่านเกิดขึ้นจริง ท่านย่อมไม่ใช่โจรปล้นสุสานอย่างแน่นอน แล้วข้าจะส่งท่านเข้าคุกได้อย่างไร” ดวงตาคมของจ้าวเสวียนจิ่งจมลึก
เซี่ยเฉียวเดินไปอีกเล็กน้อย เสื้อคลุมตัวยาวไหวไปตามการเคลื่อนไหว
“ถ้าอย่างนั้น โปรดส่งข้าที่เมืองที่ใกล้ที่สุ
