ตอนที่ 11 เทพธิดา
บนเนินเขาข้างหน้าแทบไม่เหลืออัญมณีล้ำค่าเลยแม้แต่น้อย เดิมทีแต่ก่อนมีคนจำนวนไม่น้อยเลยที่มาขุดหาสิ่งของล้ำค่าที่นี่
เหมืองหยกที่อยู่ในบริเวณนี้ถูกค้นพบมาเนิ่นนานแล้ว ยามนี้จึงถูกทิ้งร้างไป
จ้าวเสวียนจิ่งนั่งอยู่ในรถม้า ฉุกคิดถึงคำพูดเมื่อวานนี้ของเซี่ยเฉียว
“ตอนนี้เป็นเวลาอะไรแล้ว” จ้าวเสวียนจิ่งเปิดม่านรถม้าขึ้น เอ่ยถามเบาๆ อย่างไม่ใส่ใจ
“เรียนคุณชาย อีกประมาณหนึ่งเค่อ[1]ก็จะผ่านยามซื่อแล้วขอรับ” มีคนตอบในทันที
จ้าวเสวียนจิ่งสีหน้าครุ่นคิด สั่งว่า “หยุดพักผ่อนก่อนสักหน่อย ครบหนึ่งเค่อแล้วค่อยออกเดินทางกันต่อ”
องครักษ์ด้านล่างตกตะลึงไปชั่วครู่ แต่ไม่กล้าถามอะไร รีบตอบรับคำสั่ง แล้วบอกให้ทุกคนหยุด
หลังจากจ้าวเสวียนจิ่งออกคำสั่ง ก็รู้สึกขบขันเล็กน้อย
เพราะไม่ได้เชื่อคำพูดของนางอยู่แล้ว ยิ่งดูจากวันนี้ อากาศแจ่มใสไร้เมฆฝน ท้องฟ้าปลอดโปร่ง เขามีองครักษ์ติดตามมาด้วยมากมาย จะเกิดอะไรขึ้นกับเขาได้เล่า
ในเมื่อหญิงสาวพ่ายแพ้ไปแล้ว นางคงโดนคุมขังสักสองสามวัน หลังจากเป็นอิสระ หวังว่านางจะไม่ไปเที่ยวหลอกลวงใครอีก
มีคนสี่คนคอยคุมตัวเซี่ยเฉียว
นางเดินช้าๆ อยู่ที่ปลายแถว เดินไปหยุดไป
หนึ่งในผู้ที่คุมตัวนางไว้คือฉินจื้อ ซึ่งได้รับคำทำนายจากนางด้วย เดิมทีเขาชิงชังเรื่องไร้สาระที่หญิงผู้นี้พูด
แต่เมื่อมองดูรูปร่างหน้าตาที่บอบบางและอ่อนแอของนางแล้ว ก็รู้สึกว่าสุภาพบุรุษเช่นเขาไม่ควร
