จะทิ้งหลุมขนาดใหญ่เช่นนี้ไว้คงไม่ดี พวกท่านมาได้จังหวะทีเดียว พอจะช่วยข้ากลบหลุมได้หรือไม่เจ้าคะ”
หลังจากที่เซี่ยเฉียวพูดจบ ลมหนาวก็พัดมา
คืนฤดูร้อนเช่นนี้ควรจะมีอากาศร้อนจัด แต่เมื่อมีลมหนาวพัดผ่าน ผู้คนก็อดขนลุกขึ้นมาไม่ได้
ทุกคนกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว
“หากทำสิ่งดีๆ ย่อมมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้น” เซี่ยเฉียวกล่าวอย่างเคร่งขรึม
“แล้วแม่นางขุดอะไรขึ้นมารึ” จ้าวเสวียนจิ่งมองนาง ดวงตาของเขาทะมึนขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงเย็นชา
เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไม่มีอะไร แค่ลูกแกะที่หายไปเจ้าค่ะ พรุ่งนี้ข้าก็จะเอาไปฝังในฮวงซุ้ยดีๆ”
“ลูกแกะที่หายไปอย่างนั้นหรือ” จ้าวเสวียนจิ่งเลิกคิ้วถาม
เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนี้ ต่างพากันรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา
คบไฟที่ถือเอาไว้รอบๆ ทำให้มองเห็นชายหนุ่มที่อยู่ตรงกลางเด่นชัดเป็นพิเศษ
เซี่ยเฉียวมองไป เห็นว่าชายหนุ่มผู้นี้ยังมีอายุน้อย คงจะอายุราวยี่สิบปีเท่านั้น มีจิตวิญญาณที่สงบและกระดูกที่สะอาด มีรูปร่างคล้ายกับเมฆที่ลอยนิ่งและหินหยกที่มีสีเขียวปนฟ้า นัยน์ตาเป็นประกายดุจดวงดาว จมูกโด่ง รูปร่างสูงโปร่ง คิ้วยาวไปถึงขมับ ต้องมีวาสนาดีอย่างแน่นอน
คิดไม่ถึงว่าออกมาสู่โลกภายนอกไม่นาน ก็จะได้พบกับคนที่หาได้ยากเช่นนี้แล้ว
รูปโฉมงดงาม
น่าเสียดาย แม้จะมีใบหน้าลักษณะดีงามเช่นนี้ แต่ด้านอื่นๆ กลับไม่สู้ดีเท่าไรนัก
ไม่เช่นนั้นคงไม่ต้องมีผู้ติดตามมากมายถึงเพียงนี้…
ที่มือขวาของเขานั้น ดูค
