ตอนที่ 6 ผีผู้หญิง
เซี่ยเฉียวขุดหลุมเป็นเวลาหลายชั่วโมงแล้ว จนรอบด้านมืดสนิท
มีโคมแขวนอยู่บนต้นไม้ใกล้ๆ เปลวไฟไหวไปมาตามแรงลม ดูคล้ายกับลูกไฟผีกระโดดไปมา
“เจอกระดูกแล้ว” เซี่ยเฉียวที่สวมถุงมือหนังแกะค่อยๆ นำกระดูกออกมา ผีผู้นี้ตายมาเกือบครึ่งปีแล้ว
กระดูกจึงค่อนข้างสะอาด ถ้ายังเป็นซากศพคงรู้สึกขนลุกขนพองมากกว่านี้ เซี่ยเฉียวนำกระดูกขึ้นมาอย่างระมัดระวัง
“มี มีผี!” ที่ไม่ไกล จู่ๆ ก็มีเสียงคนตะโกนขึ้น ก่อนจะล้มลุกคลุกคลานวิ่งหนีออกไป
เซี่ยเฉียวหันไปมองตามเสียง “น่าแปลก มีคนมองเห็นเจ้าได้ด้วยหรือ”
เปลือกตาของผีกระตุก
ไม่ เขาคิดว่า…
ผีตนที่ทำให้คนหวาดกลัวไม่ใช่เขา แต่เป็นท่านต่างหาก
ชายผู้นั้นเพียงต้องการหาที่ทำธุระส่วนตัว ยามนี้เขากลัวเสียจนลืมกางเกงเอาไว้ รีบวิ่งหนีกลับไปหาพรรคพวกทันใด
“มี มีผี! ที่นั่น ห่างออกไปประมาณสิบจั้ง มีผีผู้หญิง!” ชายผู้นั้นหวาดกลัวจับใจ
เสียงเอะอะดังลั่นไปทั่ว ทำให้หลายๆ คนที่กำลังพักผ่อนอยู่ออกมาจากกระโจม
“เสียงดังอะไรกัน” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยถาม
“เรียนคุณชาย คืนนี้ฟ้ามืด เจ้าเด็กนี่แตกตื่นเกินเหตุ ข้าส่งคนไปตรวจดูแล้วขอรับ” ผู้ใต้บังคับบัญชาตอบในทันที
แต่หลังจากนั้นไม่นาน คนที่ถูกส่งออกไป ต่างพากันวิ่งกลับมาอย่างแตกตื่น
ยามนี้คงนอนหลับไม่ลงแล้ว จ้าวเสวียนจิ่งให้คนเหล่านั้นกลับเข้ากระโจมไป
“คุณ คุณชาย…ข้าน้อยเห็นผีผู้หญิงอยู่ไม่ไกล…มีลูกไฟผีลอยอยู่รอบๆ ผีผู้