หญิงตนนั้นด้วยขอรับ เมื่อลองมองดีๆ ก็เห็นว่านางกำลังกินบางอย่างอยู่ กินจนเหลือแต่กระดูกสีขาวราวหิมะ…” หลายคนสีหน้าตื่นตระหนกเมื่อนึกถึงฉากดังกล่าว พวกเขารู้สึกสยดสยองอย่างมาก
พวกเขาล้วนไม่ใช่คนขี้ขลาด เพียงแต่…
หากเป็นคนร้ายธรรมดาๆ คงสามารถเข้าจับกุมตัวได้ทันที
แต่นี่กลับไม่รู้ว่ามันคือตัวอะไร!
อาจจะยังอธิบายได้ไม่ชัดเจนพอ แต่เขาคิดว่า สิ่งที่ผีผู้หญิงกำลังกินคือมนุษย์ ขณะที่ลอบมองดูอยู่นั้น ก็เห็นว่าสิ่งที่ถูกโยนลงพื้นคือหัวกะโหลก!
“พาข้าไปดูหน่อย” จ้าวเสวียนจิ่งลุกขึ้นทันที รู้สึกสนใจไม่น้อย
ทันทีที่เอ่ยจบ ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งหมดพลันหน้าถอดสี “อย่าเลยคุณชาย! หากเกิดอะไรขึ้นกับท่าน ข้า…จะตอบอย่างไร”
จ้าวเสวียนจิ่งไม่ฟังและก้าวออกไปทันที
ผู้ติดตามรีบตามไป คบเพลิงทั้งหมดรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ล้อมรอบจ้าวเสวียนจิ่งถึงสามชั้น องครักษ์เหล่านี้จับกระชับดาบใหญ่ในมือ ท่าทางระมัดระวังอย่างยิ่ง
จ้าวเสวียนจิ่งมีท่าทีนิ่งสงบ ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวอะไร
ปีศาจ ภูตผี หรือสัตว์ประหลาด ล้วนเป็นสิ่งเหนือธรรมชาติ ไม่ควรยั่วยุพวกมัน เพียงแต่หากวันนี้ไม่ไปดูให้แน่ชัด จิตใจองครักษ์เหล่านี้คงสับสนว้าวุ่นไม่เป็นสุข แทนที่จะเร่งออกเดินทางในยามกลางคืน หากได้พักสักประเดี๋ยวหนึ่งคงจะดีกว่า
ก้าวไปทีละก้าว เข้าใกล้ตำแหน่งของผีผู้หญิงมากขึ้นทุกขณะ
“มีคนมาเยอะเลยขอรับ” ผีพึมพำบอกเซี่ยเฉียว ร่างวิญญาณของเขายังนั่งยอ
