งๆ อยู่บนพื้น ดูเหมือนจะยืนจนเมื่อยแล้ว
เซี่ยเฉียวเพิ่งนำเอากระดูกทั้งหมดออกมา
แครก…
นางฉีกผ้าผืนหนึ่งออกมาห่อกระดูกทั้งหมดไว้ มีเสียงกระดูกกระทบกันเล็กน้อย
ทั้งหมดนี่เป็นกระดูกของเขาเอง ถึงจะมองดูสีหน้าอันซีดเซียวและอ่อนล้าของท่านอาจารย์ แต่เขาก็ยังคงรู้สึกเป็นสุขอยู่ดี
“เสร็จแล้ว เหนื่อยใช้ได้เลย หลุมใหญ่ๆ อย่างนี้ หากมีผู้ใดตกลงไปคงไม่ดีแน่ เจ้าว่าพวกเขาจะช่วยข้ากลบดินหรือไม่”
เซี่ยเฉียวดึงห่อผ้าไป กวาดตามองผลงานของตัวเอง เพียงมองดูเงียบๆ
