ตอนที่ 5 ฮวงซุ้ย
เสียงพึมพำของเซี่ยเฉียวดังเอื่อยๆ จากนั้นก็นั่งยองลงไปกับพื้น หยิบพลั่วเล็กออกจากตะกร้าไม้ไผ่ แล้วขุดหลุมลงไปตรงนั้น
“ท่านหมายความว่าข้าสมควรตายแล้วงั้นหรือ” จู่ๆ ผีตนนั้นก็ดุร้ายขึ้นมา ใบไม้ที่อยู่ใต้เท้าของเซี่ยเฉียวก็เริ่มส่งเสียงดังกรอบแกรบ
เซี่ยเฉียวไม่รู้สึกตกใจเลยแม้แต่น้อย “ลักษณะของเจ้าที่มองเห็นอยู่ขณะนี้คือสภาพก่อนตาย ดวงตาของเจ้าสีแดง เคราของเจ้าเป็นสีเหลืองเล็กน้อย มองแวบเดียวก็รู้ได้ทันทีว่ามีนิสัยโกรธง่ายและใจร้อน เพราะนิสัยเช่นนี้เองที่นำพาไปสู่เคราะห์ร้ายอย่างเลี่ยงไม่ได้ อีกทั้งฟันยังยื่นออกมา ริมฝีปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย และมีจุดดำๆ อยู่ที่หลังใบหู เป็นลักษณะของศพที่ตายจากต่างแดน รูปร่างหน้าตา…ล้วนเป็นไปตามจิตใจตลอดชีวิตของเจ้า เข้าใจหรือไม่”
ดวงตาของผีดูเหมือนจะแดงขึ้นอีก
แยกเขี้ยว กางกรงเล็บ ท่าทีคล้ายกับจะเข้ามาทำร้าย
ขณะที่เข้าใกล้เซี่ยเฉียว เขาก็ได้กลิ่นธูปหอมอ่อนๆ จากกายของนาง
ทันใดนั้นเขาจึงหยุดและสงบลง
“ท่านพูดได้ถูกต้องแล้วขอรับ ทั้งหมดเป็นเพราะข้าทำให้นายท่านโกรธ หากข้าไม่เปิดเผยการกระทำของนายท่านก็คงจะไม่ถูกไล่ล่า ตอนนี้ข้าตายอยู่ที่นี่แล้ว ไม่รู้ว่านายท่านยังอยู่หรือตาย…” จู่ๆ ผีก็เบือนหน้าหลบและเริ่มร้องไห้
“หุบปาก อย่าส่งเสียงดัง” เซี่ยเฉียวตวาดออกมา
“อึก!” ผีสะอึกในทันที “บ้านข้าอยู่ไกลจากที่นี่มากขอรับ ตราบใดที่ท่านหาฮวงซุ้ย ของข้าได้
