ยังคอยปกป้องนางมานานกว่าสิบปีแล้ว
นางได้เรียนรู้จากโม่หลิงจื่อ และยังศึกษาจากตำราด้วย
เมื่อได้เจอกับผีไม่บ่อยนัก รวมกับอายุที่เพิ่มมากขึ้น จึงทำให้ผีมีผลกระทบต่อนางน้อยลงไปมาก
ยิ่งไปกว่านั้น หากอยากจะรักษาเรื่องการมองเห็นวิญญาณ ก็ต้องแก้ไขเช่นนี้ ไม่ว่าจะจับพวกเขาหรือช่วยเหลือพวกเขาก็ตาม ล้วนเป็นประโยชน์ต่อนางทั้งสิ้น
เป็นการสั่งสมคุณธรรมที่ไม่เลว
นางก็จะได้มีชีวิตที่ดีเช่นกัน
“กระดูกของเจ้าฝังเอาไว้ลึกมาก” เซี่ยเฉียวสูดหายใจเข้า นั่งลงบนพื้นอย่างอ่อนล้า
ผียิ้มพลางเอ่ยว่า “ข้าเฝ้าดูพวกเขาขุดหลุมฝังข้า ตอนนั้นมีฝนตก คงเกรงว่าน้ำจะพาร่างข้าไป จึงขุดหลุมลึกลงไปกว่าแปดหรือเก้าฉื่อ ได้ อ้อ…ภายในเสื้อผ้าน่าจะมีเงินอยู่สองเหรียญ เป็นของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ต้องล่วงเกินท่านแล้วขอรับ”
“เฮ้อ” เซี่ยเฉียวพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ
ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว เซี่ยเฉียวยังคงทำงานต่อไป
กระดูกไม่สามารถหดเล็กลงไปได้ ดังนั้นนางจึงต้องขุดหลุมค่อนข้างใหญ่
ผีย่อมไม่สามารถช่วยอะไร ทำได้แค่จ้องมองอย่างใจจดใจจ่อ
เซี่ยเฉียวหยุดพักหลายครั้ง นางดูบอบบาง จนทำให้เขานึกอยากคว้าพลั่วมาขุดเสียเอง
แต่เขาเป็นร่างวิญญาณ จึงไม่สามารถสัมผัสสิ่งของใดๆ ได้เลย
และเมื่อได้กลิ่นกายของนางก็ไม่กล้าที่จะเข้าใกล้มากด้วย
ในตะกร้าไม้ไผ่ข้างๆ มีกองกระดาษยันต์อยู่ข้างใน ไม่รู้ว่ามีไว้ใช้ทำอะไร
และไก่ตัวใหญ่นั่นอีก
ก่อนตายเขาเคยฆ่าไก่มาบ้าง ทว่าตอนนี
