นไปประมาณครึ่งชั่วยามก็มาถึงที่แห่งหนึ่ง
หยุดเดินอย่างกะทันหัน
“เป็นที่นี่หรือเปล่า ระบุตำแหน่งให้ชัดๆ หน่อยสิ เจ้าก็เห็นว่าข้าสุขภาพไม่ค่อยดี แล้วทำแบบนี้ก็เหนื่อยมากด้วย ถ้าขุดผิดที่ละก็ข้าจะไม่ขุดอีกแน่ๆ” เซี่ยเฉียวเอ่ยขึ้นมาลอยๆ
ในทิศทางที่นางมองไป มีร่างหนึ่งลอยอยู่
รูปร่างสูงใหญ่ดั่งชาวฮั่นแท้ๆ ดูเป็นคนหัวทึบไม่ค่อยฉลาดนัก
ใบหน้ามีบาดแผลจากคมมีด เลือดแดงฉานปรากฏอยู่ ดวงตาวูบไหวไปมา แต่งตัวธรรมดา
มีเพียงเซี่ยเฉียวเท่านั้นที่สามารถมองเห็นเขาได้
“อยู่ตรงนี้” เสียงของผีแหบแห้งเล็กน้อย ฟังดูน่ากลัว
พูดจบก็ลอยตัวเข้ามาใกล้ เงยหน้าขึ้น ท่าทางเต็มไปด้วยความโกรธ
ถึงแม้จะมีใครอยู่ที่นี่ด้วยก็ไม่มีทางได้ยินเสียงแหบแห้งนี้ได้ อย่างมากก็คงสัมผัสได้ถึงแรงลมทะมึนที่พัดกระชากอยู่รอบๆ ตัวนางเท่านั้น
“อยู่ให้ห่างจากข้า ไม่อย่างนั้นเจ้าโดนจับแน่” เซี่ยเฉียวตวัดสายตามองผี “คิดว่าเจ้าตายอย่างไม่เป็นธรรมงั้นหรือ แต่ในสายตาของข้าทั้งหมดล้วนเป็นชะตากรรมที่ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว”
[1]ต้าสยง ในที่นี้เป็นชื่อที่เรียกไก่ของเซี่ยเฉียว มีความหมายว่า ผู้ห้าวหาญอันยิ่งใหญ่ ซึ่งในพระพุทธศาสนานิกายมหายานเรียกพระพุทธเจ้าด้วยคำนี้
