ตอนที่ 3 คุณหนูใหญ่ผู้แปลกประหลาด
คิดไว้ว่าเซี่ยเฉียวจะต้องดูบ้านๆ ธรรมดาไม่สวยอะไร แต่กลับงดงามโดดเด่นถึงเพียงนี้
โชคดีที่ดูไม่ค่อยรู้ความอะไร บรรดาลูกชายของตระกูลมั่งคั่งในเมืองหลวงย่อมเคยพบเจอหญิงสาวงดงามมานักต่อนักแล้ว
ทว่าในการสู่ขอเป็นภรรยานั้น พวกเขาจะมองเรื่องคุณธรรมของหญิงสาวเป็นสิ่งสำคัญมากกว่า
ข้าวของของเซี่ยเฉียวมีไม่มาก หลังจากจัดการเรียบร้อย นางก็ติดตามสองแม่ลูกหลูซื่อลงจากเขาไป
หลูซื่อที่นั่งอยู่ในรถม้า มีสีหน้ากังวลไม่น้อย
“ไม่เคยเห็นกุลสตรีคนใดทำเช่นนี้มาก่อน ตระกูลของเราก็ไม่ได้ไร้ซึ่งเงินทอง ใช่ว่าจะไม่มีปัญญาซื้อเนื้อมาเป็นอาหาร แต่นางกลับเอาสัตว์ขึ้นไปบนรถม้าด้วย การเดินทางไปยังเมืองหลวงต้องใช้เวลาถึงหนึ่งเดือนครึ่ง หากต้องกินและนอนกับสัตว์ ข้างในคงต้องมีกลิ่นเหม็นคละคลุ้งไปทั่วเป็นแน่” หลูซื่อเผลอลูบจมูกราวกับว่าได้กลิ่นนั้นแล้ว
เมื่อเซี่ยเฉียวลงมาจากหุบเขา นางนำตะกร้าไม้ไผ่ติดตัวมาด้วยหนึ่งใบ แต่ไม่อาจรู้ได้ว่ามีอะไรอยู่ข้างในนั้น
นอกจากตะกร้าไม้ไผ่แล้ว ยังมีไก่ตัวใหญ่อีกตัวหนึ่งด้วย
ขนของไก่ตัวนั้นเป็นประกายราวกับดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงเจิดจ้า คอยติดตามเซี่ยเฉียวอยู่ไม่ห่าง
“ท่านแม่ คุณหนูใหญ่ผู้นี้ดูแปลกๆ อยู่นิดหน่อย แต่ข้าบอกท่านไม่ได้ว่าอะไรที่แปลกเจ้าค่ะ” เผยหว่านเย่ว์ขมวดคิ้วเล็กน้อย “อย่างไรก็ตามนางดูไม่ค่อยแข็งแรงนัก…”
“ใช่ สุขภาพไม่ค่อยดี ลุงเซี่ยของเจ
