่ง!
เด็กคนนั้นร่างกายกำยำสูงใหญ่ ทั้งยังสูงกว่าพ่อของเขา ขนาดตัวเขาคนเดียวกว้างเท่ากับคนสองคน แค่มองเห็นก็ทำให้ผู้คนหวาดกลัวแล้ว เซี่ยเฉียวเป็นน้องสาวแท้ๆ ของเซี่ยผิงกั่ง อย่างไรก็คงจะแตกต่างกันไม่มากนักหรอก
หลูซื่อนึกได้ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“แม้แต่พ่อนางยังบอกเองว่า เกรงว่าเด็กคนนี้จะหน้าตาไม่น่ามอง ดังนั้นจึงอยากให้พากลับไปดูตัว” หลูซื่อนวดขมับ
“แม้ตระกูลของเรามีเด็กๆ อยู่เพียงไม่กี่คนแต่ก็นับว่าพอมีหน้ามีตาในเมืองหลวงอยู่บ้าง ยามนี้มีเพิ่มมาอีกคนแล้ว คงไม่ใช่ว่ามาถึงก็ทำให้ตระกูลเราต้องถูกหัวเราะเยาะหรอกนะ!
เผยหว่านเย่ว์ตกใจเล็กน้อย “แต่ว่าตอนนี้…ลุงเซี่ยไม่ใช่โจรแล้วนะเจ้าคะ จะหาสามีให้พี่หญิงไม่ได้เชียวหรือ”
“นั่นมันก็ใช่ แต่หากนางไม่ได้แต่งงานขึ้นมา นายท่านก็อาจจะตำหนิได้ว่าแม่ไม่เอาใจใส่นางน่ะสิ” หลูซื่อส่ายหน้า
เดิมทีเผยหว่านเย่ว์รู้สึกวิตกกังวลเรื่องแม่นางเซี่ยอยู่มาก
แต่ยามนี้เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ ในใจก็ผ่อนคลายลงไปหลายส่วน
นางกับแม่นางเซี่ยอายุต่างกันไม่มาก ทั้งยังไปเมืองหลวงพร้อมกัน ย่อมยากที่จะเลี่ยงการเปรียบเทียบได้ หากอีกฝ่ายมีชื่อเสียงนางคงต้องใช้ชีวิตลำบากเป็นแน่ ในทางกลับกัน หากแม่นางเซี่ยมีหน้าตาอัปลักษณ์ย่อมทำให้นางโดดเด่นได้ไม่ยาก
“ท่านแม่วางใจเถิด หากนางไม่ได้แต่งงานก็คงพึ่งพาพ่อของนางไปชั่วชีวิต มาตำหนิท่านแม่ไม่ได้หรอกเจ้าค่ะ”
เซี่ยเฉียวก้าวเข้ามา เส