าเบาๆ “ท่านนี่ช่างไม่น่าเชื่อถือเลย ข้าไม่วางใจจริงๆ ข้าว่าข้าไม่ไปแล้วดีกว่า”
“เช่นนั้นไม่ได้ พวกเราวัดสุ่ยเย่ว์ไม่อาจบังคับหญิงสาวตระกูลเหลียง[1]ให้ออกบวชได้หรอก เจ้าเองก็พักอยู่ที่นี่มาหลายปีแล้ว พ่อเจ้าคงอยากเห็นเจ้าแต่งงานมีชีวิตปกติ คนเช่นข้าจะไปขวางได้อย่างไรกันเล่า” นักบวชเฒ่านึกไปถึงโจรผู้นั้นก็เกิดประหลาดใจขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
เวลาช่างผ่านไปรวดเร็ว!
นึกถึงเมื่อหลายปีก่อนที่ตนได้ออกเดินทางไปตามหุบเขาและแม่น้ำ ระหว่างทางได้พบเข้ากับเซี่ยหนิวซานจึงถูกจับตัวไป
บังเอิญภรรยาของเซี่ยหนิวซานเกิดเจ็บท้องคลอด ให้กำเนิดนังหนูดวงแข็งนี่ออกมา ทว่าเมื่อคลอดเสร็จ แม่ผู้ให้กำเนิดกลับจากไป ส่วนพ่อของนางก็ถูกทางการตามไล่ล่าจนเกือบถูกฆ่าตาย
กุนซือ[2]ในค่ายที่เก่งกาจคาดเดาได้ว่าเด็กสาวย่อมต้องลำบากเป็นแน่
จึงให้เซี่ยหนิวซานส่งตัวนังหนูนี่มาให้เขาเลี้ยงดู
ทั้งยังมอบเงินจำนวนหนึ่งไว้สำหรับก่อตั้งวัดสุ่ยเย่ว์ ขอร้องให้ดูแลนังหนูผู้นี้ให้ดี
แต่ไม่ว่าตนจะพูดอะไร ไม่รู้ทำไมคนอื่นถึงได้ไม่พอใจอยู่เสมอๆ ดังนั้นวัดสุ่ยเย่ว์จึงค่อนข้างขัดสนไร้เงินบริจาคเข้าวัด เป็นเช่นนั้นกระทั่งนังหนูนี่โตพอจะรู้จักคิดอ่าน สถานการณ์จึงดีขึ้นมาบ้าง
ยามนี้นังหนูนี่จะจากไปแล้ว จึงเปรียบได้กับเทพแห่งโชคลาภกำลังจะจากไป
แต่ถึงจะอยากให้อยู่ต่อก็คงทำเช่นนั้นไม่ได้
“พอแล้ว รีบเก็บของแล้วออกจากวัดไปเสียเถิด หากข้าดูแลวัดนี้ไม่ไ
