านว่าวัวที่พวกเขาเลี้ยงนั้นเป็นวัวเนื้อ ซึ่งมีไว้ส าหรับให้ผู้คนบริโภค
อีกทั้งเขาก็ได้ลิ้มลองเนื้อวัวแห้งที่ส่งมาจากซีเป่ยหลายครั้งรสชาติของมันวิเศษสุด ๆ อร่อยกว่าเนื้อหมูที่เขากินเป็นประจ ามากนักหนานอวี่สามารถน าข้อดีมาชดเชยข้อเสียได้ เขาไม่เคยปล่อยให้กฎเกณฑ์เก่า ๆ ที่ไร้เหตุผลมากระทบความคิดของตนเองเรื่องการเลี้ยงวัวเนื้อ เขาก็ตั้งใจจะหารือกับโม่จิ่วเยี่ยในครั้งนี้ด้วยเพื่อน าลูกวัวไปจ านวนหนึ่ง เพื่อให้ชาวบ้านในเขตต้าซุ่นสามารถเลี้ยงสัตว์ได้บ้างสรุปแล้ว หลังจากหนานอวี่ได้ติดตามสามีภรรยาโม่จิ่วเยี่ยไปเที่ยวชมซีเป่ยรอบหนึ่ง อาจกล่าวได้ว่าเขาได้รับประโยชน์อันมหาศาลแม้เขาจะปลอมตัวออกเดินทาง แต่ก็ยังเป็นองค์จักรพรรดิผู้สูงส่งของประเทศ โม่จิ่วเยี่ยจึงต้องต้อนรับด้วยมาตรฐานสูงสุดแม้ว่าถนนการค้าซีเป่ยจะมีอาหารอร่อย ๆ มากมาย แต่ทุกคนต่างรู้ดีว่าอาหารเหล่านี้ยังคงมีความแตกต่างกันมากเมื่อเทียบกับอาหารที่ห้องเครื่องท าหนานอวี่จะพักอยู่ในวังหลวง ดังนั้นการทานอาหารก็จะอยู่ในวังหลวงเช่นกันเดินมานานขนาดนี้ ทุกคนก็เหนื่อยกันพอสมควร โม่จิ่วเยี่ยจึงเสนอให้กลับไปพักผ่อนที่จวนอ๋อง
เพิ่งเดินเข้าจวนอ๋อง เลี้ยวผ่านระเบียงทางเดินไปไม่กี่ครั้งก็ได้ยินเสียงเด็ก ๆ ดังขึ้น“พี่ชายจู้เอ๋อร์เก่งจริง ๆ…”“พี่ชายจู้เอ๋อร์เก่งมาก…”ณ กลางลานที่กว้างใหญ่ บนเวทีประลองยุทธ์ เด็กชายตัวน้อยที่อายุราวหกเจ็ดขวบก าลังยืนอยู