นี้…”
“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ จะต้องเป็นวิชานอกรีต วิชานอกรีตเป็นแน่!”
ทหารจำนวนหนึ่งตื่นตกใจจนทรุดตัวลงกับพื้น
เมิ่งเซวียนทอดสายตามองไป สีหน้าเขาร้อนรุ่ม สายตาเขาคอยเสาะหาผู้อาวุโสตงฟาง
ขอเพียงผู้อาวุโสตงฟางไม่ตาย พวกเขาก็ยังมีความหวัง!
ทันใดนั้น!
เขาก็เห็นศพหนึ่ง!
ศพนั้นมีแสงสีทองบางๆ ส่องประกายออกมา เมิ่งเซวียนราวกับถูกฟ้าผ่า สีหน้าเผยความสิ้นหวังออกมา
เขาเห็นว่าผู้อาวุโสตงฟางนอนจมกองเลือด เหลือเพียงแค่ร่างท่อนบน และยังคงอยู่ในท่าซัดหมัด ผิวกายของเขายังคงเป็นสีแดงประกายทองแต่มีบาดแผลเต็มตัว เขาถลึงตากว้าง ตายตาไม่หลับ
ฝ่ามือเมื่อครู่นี้สังหารพลทหารไปกว่าหนึ่งล้านนายและยังเข้าโจมตีผู้แข็งแกร่งในขั้นกายาทองคำผู้นี้จนตายด้วย
เมิ่งเซวียนเงยหน้าขึ้นมอง เพิ่งจะเงยหน้าขึ้นร่างของเขาก็แข็งทื่อ ไม่ใช่เพียงเขาเท่านั้น มีทหารเงยหน้าขึ้นมามากขึ้นเรื่อยๆ และความสิ้นหวังก็แผ่ซ่านไปบนใบหน้าของพวกเขา
พวกเขามองเห็นทั้งดาบ กระบี่ ง้าว ทวน ตะขอ ขวานและอาวุธมีคมอื่นๆ ลอยคว่ำหัวลงอยู่บนท้องฟ้าสูง เรียงรายถี่ยิบไปหมด ไม่อาจนับได้ว่าจริงๆ แล้วมีจำนวนเท่าใด
แม้แต่เหล่าพลทหารของทั้งสองฝ่ายที่กำลังเข้ารบพุ่งกันก็ย
