เหยียดต่อไว้แล้วที่จริงหนานอวี่เพียงแค่ต้องการทดสอบว่าโม่จิ่วเยี่ยจะยอมเข้าแถวจริงหรือไม่ ในเขตปกครองของตัวเอง โม่จิ่วเยี่ยไม่เคยต่อแถวจริง ๆ เพราะอาหารที่สามารถทานได้ในร้านอาหารเหล่านี้ ห้องครัวในจวนอ๋องของเขาก็สามารถท าได้ อีกทั้งยังอร่อยกว่าที่ร้านพวกนี้ท าเสียอีกเขามองความตั้งใจของหนานอวี่ออก อีกฝ่ายแค่ต้องการทดสอบเขาเท่านั้นไม่ใช่หรือ?“หากเป็นเช่นนั้น ขอนายท่านสามอย่าได้ถือสา พวกเราไปต่อแถวด้วยกันเถอะ”
หลังรอนานเกือบครึ่งชั่วยาม ในที่สุดก็มีที่นั่งว่างส าหรับพวกเขาในร้านหม้อไฟนี่เป็นครั้งแรกที่หนานอวี่ได้ลิ้มลองหม้อไฟ และไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาชอบวิธีการทานอาหารแบบนี้เขารู้สึกจริง ๆ ว่าการรอครึ่งชั่วยามนี้คุ้มค่า หลังจากทานหม้อไฟเสร็จ พวกเขาก็เดินเที่ยวเล่นในเขตปกครองไปอย่างไร้จุดหมายการก่อสร้างภายในเขตปกครองรวมถึงโรงผลิตต่าง ๆ โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านไม่ได้ปิดบังอะไรหนานอวี่เลยจากความเจริญรุ่งเรืองภายในเขตปกครอง หากไม่มีเงินทองจ านวนมหาศาลสนับสนุนก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะท าได้ถึงเพียงนี้ การที่พวกเขาไม่ปิดบังสิ่งเหล่านั้นจากหนานอวี่ ก็เพื่อขจัดความสงสัยของเขาเงินทองที่หาได้ทั้งหมดล้วนวางอยู่บนโต๊ะอย่างเปิดเผย พวกมันเป็นรายได้จากกิจการเหล่านี้ แล้วเขาจะยังมีอะไรให้สงสัยอีกเล่า?นี่คือเหตุผลจริง ๆ ที่เฮ่อจือหร่านเต็มใจพาหนานอวี่มาดูหนานอวี่มองชื่อโรงผลิตตลอดทาง ราวกับเขากลายเป็นเด
