เสบียงอาหารที่โม่จิ่วเยี่ยส่งคนแจกจ่ายให้ก็คุกเข่าลงกับพื้น เลียนแบบชาวต้าซุ่นร้องตะโกนว่า“ขอท่านอ๋องผู้ปกครองตะวันตกอายุยืนนาน”
บางคนถึงกับกล่าวว่าชาตินี้ขอยอมเป็นวัวเป็นม้ารับใช้ท่านอ๋องตะวันตกไม่รู้ว่าจะสามารถเป็นวัวเป็นม้าได้จริงหรือไม่ แต่โม่จิ่วเยี่ยมั่นใจว่าการที่คนเหล่านี้สนับสนุนเขาล้วนเป็นความจริงใจแน่นอนรอถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้า เมื่อดอกไม้บานสะพรั่ง เขาก็จะท าตามแผนของภรรยา ส่งม้า วัว และแกะจ านวนมากไปให้ชนเผ่าหมานอี๋แม้พื้นที่ของหมานอี๋จะแห้งแล้งยากจน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีอะไรเลย ตรงกันข้าม มันกลับมีมากแต่เพราะเมื่อชาวบ้านน าเมล็ดพันธุ์ทั่วไปมาปลูกก็แทบจะไม่ได้ผลผลิตอะไร หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ที่ดินจ านวนมากก็จะถูกทิ้งร้างก่อนที่โม่จิ่วเยี่ยจะจากไป เขาให้เหลียงห่าวน าคนกลุ่มหนึ่งคอยอยู่ที่นี่ และแต่งตั้งเขาให้เป็นผู้ว่าการของพื้นที่หมานอี๋ต าแหน่งผู้ว่าการนี้ไม่ธรรมดาเลยในเขตปกครองของต้าซุ่น โดยทั่วไปแล้วจะมีเจ้าเมืองเป็นผู้น าในบางพื้นที่ราชส านักยังส่งแม่ทัพใหญ่มาอีกหนึ่งคน กล่าวคือในเขตปกครองหนึ่ง ส่วนใหญ่จะมีขุนนางฝ่ายบุ๊นและขุนพลอย่างละหนึ่งคนแน่นอนว่าซีเป่ยมีความพิเศษ เนื่องจากมีกองทัพใหญ่ประจ าการอยู่ชายแดนตะวันตกจึงไม่มีการตั้งต าแหน่งแม่ทัพใหญ่ในเขตปกครอง
ผู้ว่าการของต้าซุ่นนั้นเป็นการรวมกันระหว่างเจ้าเมืองและแม่ทัพใหญ่ กล่าวคือเหลียงห่าวเป็นทั้งเจ้าเมืองแล
