นิงทันที่พี่ใหญ่ตบไหล่เขาเบา ๆ “น้องเขยเป็นคนมีความสามารถยิ่งใหญ่หากอยู่ที่ซีเป่ยเล็ก ๆ นี้ ย่อมจะท าให้พรสวรรค์ของเจ้าถูกฝังกลบบัดนี้องค์จักรพรรดิทรงเล็งเห็นแล้ว นี่คือเกียรติยศของตระกูลเมิ่งของเจ้า และก็เป็นเกียรติยศของสกุลโม่ด้วยเหมือนกัน”ค าพูดนี้แสดงถึงความรู้สึกในใจของพี่น้องสกุลโม่ทั้งหมด แม้พวกเขาทุกคนหวังว่าน้องสาวและน้องเขยจะอยู่ซีเป่ยและใช้ชีวิต
ร่วมกับพวกเขา แต่ไม่มีใครอยากท าให้อนาคตของคนอื่นถูกถ่วงรั้งเพราะเรื่องนี้คนที่มีความสามารถย่อมต้องอยู่ในต าแหน่งที่เหมาะสมโม่ชูหานก้าวออกมาจากกลุ่มคน เขาเป็นผู้ที่มีปฏิสัมพันธ์กับเมิ่งไห่หนิงมากที่สุด ทั้งสองสิทสนมกันที่สุดเขาโอบไหล่เมิ่งไห่หนิงไว้แล้วกล่าวอย่างหนักแน่นว่า “เจ้าหนุ่มเจ้าต้องจ าไว้ให้ดี หานเยี่ยมีพวกข้าพี่ชายเก้าคนคอยหนุนหลังนางหากพวกข้าได้ยินว่านางไม่มีความสุขที่เมืองหลวง ระวังให้ดี พวกข้าพี่น้องจะยกพวกไปถล่มจวนของเจ้าให้ราบเป็นหน้ากลอง”
