คงจะคิดว่าเขาไม่อยากให้อีกฝ่ายมีส่วนร่วมมากนักคนสกุลโม่ทุกคนล้วนไม่เคยทะเลาะเบาะแว้งกันเพราะเรื่องการท างานที่มากเกินไป แต่ละคนกลับอยากท างานให้มากขึ้นด้วยซ ้าแน่นอนว่าเมื่อโม่ฉิงได้ยินโม่จิ่วเยี่ยให้ตนสร้างระเบิด เพื่อรับรองปริมาณที่เพียงพอส าหรับใช้ในแนวหน้า เขาก็ไม่รู้สึกว่าตนเองถูกละเลยอีกต่อไป“ดี เรื่องนี้ให้พ่อจัดการ รับรองว่าจะจัดหาให้ได้อย่างเพียงพอ”โม่จิ่วเยี่ยจัดการทุกอย่างเสร็จแล้ว หลังจากแน่ใจว่าไม่มีอะไรตกหล่น พี่น้องสกุลโม่ก็เริ่มระดมพลออกเดินทางในวันเดียวกันเฮ่อจือหร่านคิดไว้แล้วว่าเมื่อราชโองการมาถึง บุรุษสกุลโม่จะน ากองก าลังออกสู่สนามรบทันที่
ตอนที่บุรุษสกุลโม่ออกรบในอดีต นางไม่ได้อยู่ด้วย การแพ้ชนะในสนามรบและการรักษาชีวิตของพวกเขาขึ้นอยู่กับความสามารถที่แท้จริงของตนเอง แต่ตอนนี้มันต่างออกไป นางอยู่ที่นี่แล้ว นางจะไม่ยอมให้คนสกุลโม่ตกอยู่ในอันตรายอีกด้วยเหตุนี้ ตั้งแต่วันที่สองหลังจากกลับมาถึงซีเป่ย นางจึงซื้อเสื้อเกราะกันกระสุนจ านวนมากจากร้านค้าเถาเป่าเสื้อเกราะกันกระสุนเป็นอุปกรณ์ช่วยชีวิตที่ดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นพี่น้องสกุลโม่หรือเหล่าทหาร ทุกคนจะได้รับไปคนละหนึ่งชุดเฮ่อจือหร่านยังมอบกล้องส่องทางไกลขนาดเล็กให้พี่ห้าอีกอันเพื่อให้เขาสามารถสังเกตการณ์ศัตรูได้สะดวกในพื้นที่หนานเจียงนอกจากนี้ พวกยาสลบ ยาถอนพิษ และผงก ามะถันแดงก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ โดยเฉพาะชาวหนานเ
