ยกตัวอย่างเช่นโม่จิ่วเยี่ยในตอนนี้ บนเกราะป้องกันอกของชุดเกราะของเขามีอักษร ‘หวัง’ สีทองอร่ามปรากฏอยู่นี่คือสัญลักษณ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสถานะอ๋องผู้ปกครองดินแดนตะวันตกของเขาเวลานี้พี่น้องสกุลโม่คนอื่น ๆ ก็สวมชุดเกราะที่ล้วนมีตัวอักษร‘แม่ทัพ’ สีทองอยู่ด้านบนตัวอักษร “แม่ทัพ” ยังแบ่งออกเป็นหลายระดับ ระดับสูงสุดคือขุนพลซึ่งใช้ตัวอักษรสีทอง ส่วนใหญ่จะมียศเป็นถึงแม่ทัพใหญ่เจ้าเมืองและบรรดานายอ าเภอ รวมถึงเจ้าหน้าที่ที่มาด้วยกัน เมื่อเห็นคนเหล่านี้สวมชุดเกราะก็รีบยกชายเสื้อคุกเข่าค านับขณะเดียวกัน สายตาของพวกเขาก็ไม่ลืมที่จะสังเกตสัญลักษณ์บนชุดเกราะของคนเหล่านั้นด้วยหลังจากยืนยันตัวตนของโม่จิ่วเยี่ยว่าเป็นอ๋องตะวันตกแล้ว คนทั้งหลายน าโดยเจ้าเมืองพากันร้องเสียงดังว่า “คารวะท่านอ๋อง ขอท่านสุขสันต์อยู่เย็นหมื่นปี หมื่นปี หมื่นหมื่นปี”โม่จิ่วเยี่ยไม่เคยสนใจพิธีรีตองเหล่านี้ แต่เพราะการพบหน้ากันครั้งเดียวที่โรงเตี๊ยมจิงเซียนโหลวและเรื่องที่เขาจัดการกับศพเหล่านั้นเมื่อไม่นานมานี้ ท าให้เขาไม่ชอบคนผู้นี้มาก
โดยเฉพาะเมื่อได้สอบถามเมิ่งไห่หนิงระหว่างการพูดคุยว่า การไปขอความช่วยเหลือด้านการเงินจากท่านเจ้าเมืองประสบความส าเร็จหรือไม่ตอนนั้นเมิ่งไห่หนิงบอกเขาว่า หลังเจ้าเมืองได้ยินว่าเขาต้องการให้เมืองมณฑลจัดสรรเงินเพื่อซื้อเมล็ดพันธุ์ผลผลิตสูง อีกฝ่ายก็หน้าบึ้งตึงทันที่ แล้วปฏิเสธอย่างไม่ไว้หน้า เ
