รียกได้ว่าปฏิเสธอย่างเด็ดขาดจากเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น โม่จิ่วเยี่ยสามารถสรุปได้แล้วว่าเจ้าเมืองคนนี้ไม่ใช่ขุนนางที่ดีซีเป่ยกลายเป็นเขตปกครองของเขาแล้ว การโยกย้ายขุนนางอยู่ภายใต้อ านาจของเขา เจ้าเมืองที่ไม่ท าหน้าที่ของตนเองให้ดีเช่นนี้โม่จิ่วเยี่ยจะไม่เรียกใช้งานเป็นอันขาดแต่เดิมตั้งใจว่าจะรอให้สงครามสิ้นสุดก่อนแล้วค่อยจัดการเรื่องทุกอย่างให้เรียบร้อย ไม่คิดว่าเจ้าเมืองคนนี้จะมาหาถึงที่ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่อยากเสียเวลาแม้เพียงเล็กน้อย จัดการเรื่องราวให้เสร็จสรรพพอตัดสินใจได้แล้วโม่จิ่วเยี่ยเพียงกล่าวง่าย ๆ ให้พวกเขาลุกขึ้นจากนั้นก็เดินไปทางด้านหลัง
วันนี้เมิ่งไห่หนิงต้องส่งพวกพี่เขยไปออกรบ จึงไม่ได้ไปท างานที่ที่ว่าการ ตอนนี้เขาก าลังยืนอยู่ตรงนั้น คอยสังเกตสีหน้าของคณะท่านเจ้าเมืองโม่จิ่วเยี่ยเดินเข้าไปหาเขา ลากเมิ่งไห่หนิงไปยังจุดที่มีคนน้อยกว่า“ไห่หนิง ข้าจะให้เจ้าเป็นเจ้าเมืองแทนเขา เจ้าคิดว่าอย่างไร”เรื่องนี้ท าให้เมิ่งไห่หนิงรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง“พี่เก้า เหตุใดท่านถึงจัดการเช่นนี้” ความจริงแล้วเขาก็รู้นิสัยของท่านเจ้าเมืองดี รู้ว่าหลังจากพี่เก้าได้รับดินแดนแล้ว สักวันหนึ่งก็ต้องปลดคนผู้นี้ออกจากต าแหน่ง แต่เขาไม่คิดว่าจะรวดเร็วถึงเพียงนี้อีกทั้ง เขายังไม่เคยคิดว่าจะเป็นเจ้าเมืองเลย โม่หานเยี่ยชอบหมู่บ้านซีหลิ่ง ตอนเขาเป็นนายอ าเภอในเมืองอวิ่นยังสามารถขี่ม้าไปกลับ
