ทุกวันได้ แต่หากไปอยู่ที่เมืองมณฑลแล้ว ระยะทางจากหมู่บ้านซีหลิ่งจะไกลเกินไปเช่นนี้แล้วเขาก็จะไม่อาจอยู่กับภรรยาสาวได้ทั้งเช้าค ่าโม่จิ่วเยี่ยยังไม่รู้ถึงความกังวลเหล่านี้ของเมิ่งไห่หนิง“ต าแหน่งเจ้าเมืองนี้จ าเป็นต้องมีคนที่มีความสามารถมาด ารงต าแหน่ง ดูเหมือนว่าในตอนนี้เจ้าจะเหมาะสมที่สุด”
เขาย่อมเหมาะสม ในบันทึกประวัติศาสตร์ของภรรยา เมิ่งไห่หนิงเป็นบุคคลอันดับหนึ่งที่ช่วยเหลือหนานอวี่ การท าหน้าที่เป็นเจ้าเมืองนี้เหมือนจะเป็นการใช้คนผิดงานไปเสียหน่อยเขาไม่ได้ขัดขวางอนาคตของเมิ่งไห่หนิง แต่ว่าตอนนี้หนานอวี่ยังไม่ได้เรียกเขาเข้าเมืองหลวง การช่วยเหลือเขางานที่ซีเป่ยสักระยะก็เป็นเรื่องที่ดีก่อนเมิ่งไห่หนิงจะทันได้เอ่ยปาก เสียงฝีเท้าของม้าเร่งรีบก็ดังมาแต่ไกล พร้อมกับเสียงตะโกนดังว่า “มีราชโองการมา…”เมื่อทุกคนได้ยินว่ามีราชโองการมาต่างก็มองหน้ากันด้วยความสงสัย ไม่มีใครเข้าใจว่าท าไมเพิ่งมีราชโองการมาหยก ๆ แล้วราชโองการอีกฉบับจะตามมาเร็วเช่นนี้คนน าราชโองการมาครั้งนี้เหมือนจะแต่งกายอย่างองครักษ์ จากรูปร่างที่ก าย าบึกบึนของเขา คงจะเป็นยอดฝีมือด้านวรยุทธ์ด้วยคนส่งสารขี่ม้าและชูราชโองการขึ้นสูง “นายอ าเภอเมืองอวิ่น เมิ่งไห่หนิง รับราชโองการ”ทันใดนั้นสายตาของทุกคนก็จ้องมองเมิ่งไห่หนิงพร้อมกันเมิ่งไห่หนิงเองก็งุนงงไม่แพ้กัน แต่กระนั้นเขาก็คุกเข่าลงอย่างนอบน้อมต่อหน้าคนส่งสาร คนอื่นก็พากันค
