ุกเข่าลงตามเมิ่งไห่หนิง
เมิ่งไห่หนิงเปล่งเสียงกล่าวว่า “กระหม่อมเมิ่งไห่หนิงรับพระบัญชา”คนส่งสารไม่รอช้า คลี่ราชโองการในมือออกแล้วอ่าน“ตามบัญชาสวรรค์ จักรพรรดิมีราชโองการ นายอ าเภอเมืองอวิ่นเมิ่งไห่หนิงมีความสามารถทั้งด้านบุ๋นบู๊ มีทั้งคุณธรรมและความสามารถ…”โดยสรุปแล้ว ตอนต้นได้ยกย่องเมิ่งไห่หนิงในด้านต่าง ๆ ส่วนช่วงสุดท้ายของเนื้อหาคือสั่งให้เขาเดินทางไปเมืองหลวงภายในหนึ่งเดือนเพื่อช่วยเหลือองค์จักรพรรดิ และยังได้รับต าแหน่งขุนนางขั้นหนึ่งเป็นมหาอ ามาตย์ต าแหน่งมหาอ ามาตย์นี้ไม่ธรรมดาเลย เป็นต าแหน่งที่มีอ านาจมากกว่าอัครมหาเสนาบดีเสียอีก นับตั้งแต่ราชวงศ์ต้าซุ่นก่อตั้งมา ก็มีเพียงจักรพรรดิองค์ก่อนเท่านั้นที่เคยแต่งตั้งมหาอ ามาตย์ภายหลังมหาอ ามาตย์ผู้นั้นเก่งกาจเรื่องอ านาจ ทั้งยังเกิดความคิดที่ไม่สมควร จึงถูกปลดออกจากต าแหน่งหลังจากนั้นเป็นต้นมา เพื่อไม่ให้ขุนนางมีอ านาจมากเกินไปจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ต้าซุ่นทุกคนจึงไม่เคยแต่งตั้งมหาอ ามาตย์อีกเลยไม่ต้องถามก็รู้ว่าแผนการนี้ต้องเป็นฝีมือของหนานอวี่แน่
จักรพรรดิซุ่นอู่มีนิสัยคิดระแวงสงสัย โดยเฉพาะหลังเรื่องของจักรพรรดินีเพิ่งจบลง เขาไม่มีความกล้าพอจะสร้างขุนนางผู้มีอ านาจขึ้นมาอีกเห็นได้ชัดว่าหนานอวี่มีความกล้าหาญและมีความสามารถในการมองคนแม่นย า ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปเขารู้ว่าเมิ่งไห่หนิงจะกลายเป็นมือขวามือซ้ายของตน จึงออกราชโองการเรียก
