ดเผยและถูกต้องโดยเฉพาะเมื่อพวกเขาและหนานอวี่เสนอเงื่อนไขให้ซีเป่ยเป็นเขตปกครอง นี่ไม่เพียงเป็นสิ่งล่อใจอันยิ่งใหญ่ส าหรับเฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงคนสกุลโม่ทั้งหมดด้วยราชโองการก าลังจะถูกส่งไปถึงหมู่บ้านซีหลิ่งในไม่ช้า แม้โม่จิ่วเยี่ยมั่นใจว่าครอบครัวของตนจะยอมรับ แต่การบอกกล่าวล่วงหน้าก็เป็นสิ่งจ าเป็น“พี่รอง พี่สาม ตอนที่ข้าไปเมืองหลวง จักรพรรดิซุ่นอู่ถูกฝ่ายจักรพรรดินีควบคุมแล้ว…”โม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าสถานการณ์ในเมืองหลวงก็เป็นปัญหาที่พี่ชายทั้งสองให้ความสนใจ ชายหนุ่มจึงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นอย่างละเอียดแน่นอนว่าไม่ลืมที่จะพูดถึงเรื่องที่เขาตกลงกับหนานอวี่ว่าจะเป็นอ๋องตะวันตกด้วย
ตอนแรกพี่รองและพี่สามได้ยินเกี่ยวกับชะตากรรมของตระกูลเซวีย โดยเฉพาะโม่จิ่วเยี่ยที่ลงโทษตัวการส าคัญด้วยมือของตัวเอง ทั้งสองต่างก าหมัดแน่น รู้สึกเสียดายที่ตอนนั้นไม่ได้ยืนกรานจะไปเมืองหลวงพร้อมกับน้องชาย หากเป็นเช่นนั้น พวกเขาคงได้มีโอกาสแก้แค้นศัตรูด้วยมือตัวเองเช่นกันต่อมาได้ยินโม่จิ่วเยี่ยกล่าวว่าราชโองการขององค์จักรพรรดิที่แต่งตั้งเขาเป็นอ๋องตะวันตกก าลังจะมาถึง สองพี่น้องก็รู้สึกประหลาดใจขณะรู้สึกประหลาดใจ ในใจก็ตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกข่าวนี้ส าหรับสองพี่น้องแล้วถือว่าสั่นสะเทือนหัวใจไม่น้อยหลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ พี่รองจึงถามว่า“น้องเก้า ซีเป่ยสามารถเป็นเขตปกครองได้จริงหรือ?” คว
