หนานอวี่ได้เตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว สั่งให้คนนาตัวแกนนา สาคัญของตระกูลเซวียและจักรพรรดินีมาไว้ด้วยกันเมื่อโม่จิ่วเยี่ย มาถึง ที่นั่นมีเพียงอัครเสนาบดีเซวีย เซวียป๋ อและจักรพรรดินีเท่านั้น
คนเหล่านี้คือศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสกุลโม่ และเป็ นชื่อที่เขา เสนอให้กับหนานอวี่
โม่จิ่วเยี่ยก้าวเท้าอย่างหนักอึ้งเข้าไปในคุก เขารู ้ว่าหนานอวี่ จัดการทุกอย่างไว้อย่างเรียบร ้อย รอบ ๆ นอกจากเขาและคนตระกูล เซวียไม่กี่คนแล้ว ก็ไม่มีใครอื่นอีก
ดังนั้น เขาจึงไม่คิดจะปิดบังตัวตนอีกต่อไป และถอดผ้าปิดหน้าสี ด าออกทันที
ด้วยแสงสลัวภายในคุก อัครเสนาบดีเซวียและคนอื่น ๆ ต่าง มองเห็นใบหน้าของผู้มาเยือนอย่างชัดเจน
อัครเสนาบดีเซวียจ้องมองโม่จิ่วเยี่ย ด้วยสีหน้าตกตะลึง ราวกับ ว่าตนเองก าลังเห็นภาพหลอน
“นี่…เป็ นไปไม่ได้…เป็ นไปไม่ได้ที่จะเป็ นโม่จิ่วเยี่ย…”
เซวียป๋ อในตอนนี้ก็ตกใจไม่น้อย เขาดึงแขนของอัครเสนาบดีเซ วีย “ท่านพ่อ โม่จิ่วเยี่ยอยู่ที่ซีเป่ ย เขามีสถานะเป็ นนักโทษเนรเทศ หากไม่มีพระราชโองการ ชั่วชีวิตนี้ก็ไม่สามารถออกจากสถานที่ อัปมงคลนั้นได้
พวกเราคงจะทนทุกข์ทรมานมามากเกินไปในช่วงไม่กี่วันนี้ ถึง ได้เห็นภาพหลอนว่าโม่จิ่วเยี่ยปรากฏตัวขึ้น”
เมื่อเทียบกับพ่อลูกคู่นี้ จักรพรรดินีกลับดูสงบนิ่งกว่ามาก
