การปรากฏตัวอย่างปัจจุบันทันด่วนของเจียงฉางเซิงทำให้ทุกคนคาดไม่ถึง วิชาขี่เมฆาทะยานหมอกยิ่งทำให้เหล่าขุนนางตื่นตกใจ
จนเมื่อพวกเขาตั้งสติได้ เฉินหลี่ก็ถามอย่างตื่นเต้นว่า “ฉางเซิง เจ้าจะมาโปรยถั่วเสกทหารหรือ”
ทันทีที่เอ่ยออกไป ทุกคนก็มองไปทางเจียงฉางเซิงพร้อมกับแววแห่งการตั้งตาคอยอยู่ในดวงตา
พวกเขาเดินมาจนสุดทางแล้ว ศัตรูและฝ่ายเราต่างกันเกินไป ทำได้เพียงฝากความหวังไว้ที่เจียงฉางเซิง
พวกเขาย่อมเคยได้ยินเรื่องอานุภาพของวิชาโปรยถั่วเสกทหารมาก่อนว่าสามารถทำลายราชวงศ์เฉินไปได้ในทันใด
เพียงแต่เวลานี้ต้องเผชิญหน้ากับเก้าราชวงศ์ร่วมมือกัน ทั้งยังมีผู้มีวรยุทธ์จำนวนมากจากสองสำนักหลังบัลลังก์ ยอดเคล็ดวิชาโปรยถั่วเสกทหารของท่านเซียนฉางเซิงจะพอใช้หรือไม่
เจียงฉางเซิงส่ายหน้าบอกว่า “ย่อมไม่ใช่ กำลังทหารของทัพศัตรูมีนับสิบล้าน ไหนเลยจะมีถั่วให้โปรยตั้งมากมายเพียงนั้น”
ได้ยินเช่นนั้น เหล่าขุนนางก็ผิดหวัง
“ข้าจะลงสนามรบด้วยตนเอง”
คำพูดประโยคนี้ทำให้ท้องพระโรงไฟลุกขึ้นมาทันใด เหล่าขุนนางยินดีปรีดาจนถึงกับมีขุนนางคุกเข่าลงกราบไหว้ ซึ่งโดยมากแล้วเป็นขุนนางสูงวัยเพราะพวกเขารู้ซึ้งถึงความอัศจรรย์ของเจียงฉางเซิงดีที่สุด
เจีย
