ะห่ำงกันอย่ำงน้อยหนึ่งลี้ในระยะทำงเช่นนี้ หากต้องการให้เป้าหมายตำยในทันที่ อาวุธที่ดีที่สุดก็คือปืนซุ่มยิงเฮ่อจือหร่านเพิ่งจะนาปืนซุ่มยิงออกมาจากพื้นที่มิติก็ถูกโม่จิ่วเยี่ยรับไปเสียแล้ว“หร่านหร่าน ให้ข้าทำเอง”เฮ่อจือหร่านสามารถได้ยินได้ว่า ในตอนนี้น้ำเสียงของโม่จิ่วเยี่ยไม่มีความอบอุ่นแม้แต่น้อย กลับกันยังให้ความรู้สึกหนาวเหน็บไปทั่วร่ำง เห็นได้ชัดว่าเขำเกลียดชังอัครเสนาบดีเซวียถึงขีดสุดแล้ว
ที่จริงแล้วเฮ่อจือหร่านไม่ได้ตั้งใจจะให้โม่จิ่วเยี่ยลงมือ ถึงอย่ำงไรปืนซุ่มยิงนั้น นางใช้ได้คล่องแคล่วกว่าไม่ว่าจะเป็นยุคปัจจุบันหรือโบราณ การลอบสังหารเช่นนี้มีโอกำสเพียงครั้งเดียวเท่านั้นอีกทั้งเสียงปืนซุ่มยิงนั้นเสียงดังมาก หลังจากยิงแล้วจะต้องดึงดูดความสนใจของทุกคนให้มองมาที่พวกเขำดังนั้น ไม่ว่าการลอบสังหารอัครเสนาบดีเซวียครั้งนี้จะสาเร็จหรือไม่ หลังจากจบภำรกิจ เฮ่อจือหร่านก็ตั้งใจจะพำโม่จิ่วเยี่ยหลบเข้าไปในพื้นที่มิติด้วยกัน รอจนกว่าจะปลอดภัยกว่านี้แล้วค่อยออกมา“ท่านพี่ ท่าน…” สามารถทำได้หรือ?เฮ่อจือหร่านยังไม่ทันได้พูดคำถำมที่เต็มไปด้วยความสงสัยจบโม่จิ่วเยี่ยก็มองมาที่นางด้วยสายตำที่แน่วแน่“ตำเฒ่ำชั่วตระกูลเซวียกับสกุลโม่มีความแค้นที่ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้ำเดียวกันได้ ชีวิตของเขำต้องจบด้วยมือข้า!”ยิ่งไปกว่านั้น ในใจของโม่จิ่วเยี่ย ภรรยาของเขำก็คือธิดำผู้สูงศักดิ์ที่อ่อนโยนบอบบำง ไม่เหมาะกับการท
