ยู่ตรงหน้าถึงแม้ว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมาทั้งสองคนนี้จะติดค้างเขาอยู่บ้าง แต่ค าพูดที่ว่าเลือดข้นกว่าน ้านั้นไม่ใช่ค าพูดที่กล่าวขึ้นมาลอย ๆเฟ่ยหนานอวี่พยายามปรับอารมณ์ของตนเอง แต่ก็ยังไม่สามารถท าใจให้เผชิญหน้ากับบิดามารดาผู้ให้ก าเนิดได้อย่างสงบตามปกติแล้ว เฟ่ยหนานอวี่มีนิสัยในการปฏิบัติต่อผู้คนว่าเมื่อพบองค์จักรพรรดิและกุ้ยเฟ่ยเหนียงเหนียงจะต้องค านับทักทายอย่างสุภาพอย่างไรก็ตาม วันนี้เขาไม่สามารถท าเช่นนั้นได้เลยเขายืนตัวตรงอยู่ตรงนั้น น ้าเสียงปราศจากความอบอุ่นใด ๆ“กระหม่อมชื่อเฟ่ยหนานอวี่”
จักรพรรดิซุ่นอู่แม้จะเลอะเลือนไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้ไร้ความรู้สึกเสียทีเดียวบรรดาโอรสของเขา นอกจากไม่ชอบหนานรุ่ยและละเลยองค์ชายสี่แล้ว เขาก็ยังรักและเอ็นดูหนานเหิงกับหนานฉีมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนึกถึงว่าหากคนตรงหน้านี้เป็นบุตรแท้ ๆของตน ไม่เคยได้รับการปฏิบัติอย่างองค์ชายแม้แต่วันเดียว นับตั้งแต่เกิดต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ภายนอก จักรพรรดิซุ่นอู่ก็รู้สึกเจ็บปวดใจอย่างบอกไม่ถูก“เฟ่ยหนานอวี่… เฟ่ยไม่ต้องพูดถึงตามสกุลของข้ารับใช้ผู้นั้นส่วนหนานเป็นตัวอักษรอะไร?”ขณะนี้จิตใจของเฟ่ยหนานอวี่สงบลงมากแล้ว เมื่อเห็นจักรพรรดิซุ่นอู่ถาม จึงตอบอย่างจริงจังว่า “เนื่องจากหนานเป็นสกุลของราชวงศ์ สามัญชนไม่อาจใช้ตามอ าเภอใจ ดังนั้น เมื่อท่านพ่อตั้งชื่อให้กระหม่อม จึงเลือกใช้อักษรหนานที่มีความหมายว่าไม้”จักรพรรดิซุ่นอ