ง ก็เริ่มรู้สึกตัวขึ้นมาบ้างแล้วเฮ่อจือหร่านหยิบถ้วยน ้าบนโต๊ะขึ้นมา แล้วเทน ้าที่เหลืออยู่ในนั้นทั้งหมดราดลงบนใบหน้าของเฟ่ยมามาในตอนนี้ เฟ่ยมามาตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ นางค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งสิ่งที่อยู่ตรงหน้านางคุ้นเคยเป็นอย่างดี ที่นี่คือห้องบรรทมของหยวนกุ้ยเฟยเมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง นางก็เห็นจักรพรรดิซุ่นอู่และหยวนกุ้ยเฟย
ร่างกายของเฟ่ยมามาถอยหลังโดยสัญชาตญาณ แต่นางก็รู้สึกตัวอย่างรวดเร็ว รีบคุกเข่าลงตรงหน้าทั้งสองคนทันที่“หม่อมฉันมีความผิด ขอองค์จักรพรรดิและกุ้ยเหยเหนียงเหนียงโปรดละเว้นชีวิตด้วยเพคะ”ละเว้นชีวิต?ตอนนี้จักรพรรดิซุ่นอู่มีความคิดอยากจะบีบคอนางให้ตายแน่นอนว่าในใจของเขาก็มีความโกรธต่อหยวนกุ้ยเฟยไม่น้อยเช่นกัน เพียงแต่ตอนนี้สถานการณ์ตึงเครียด เขายังไม่มีเวลาจัดการเรื่องพวกนี้“เจ้าสมควรตายจริง ๆ”เฟ่ยหนานอวี่พาเฟ่ยมามามาด้วย ไม่ใช่เพื่อให้นางต้องตายในทันที่“เฟ่ยมามาสิ่งที่ข้าเคยสัญญากับเจ้าไว้ ข้าจะต้องท าให้ได้แน่นอน วันนี้องค์จักรพรรดิและหยวนกุ้ยเฟยก็อยู่ตรงหน้าเจ้าแล้วเจ้าก็ต้องท าตามสัญญาที่เราให้ไว้ต่อกันด้วยใช่หรือไม่?”คนอื่น ๆ ไม่รู้ว่าเฟ่ยหนานอวี่กับเฟ่ยมามาได้ตกลงอะไรกันไว้แต่โม่จิ่วเยี่ย กับเฮ่อจือหร่านก็พอจะเดาได้
แม้หนานฉีจะเคยส่งคนไปสังหารเฟ่ยมามา แต่นั่นก็เป็นหลานชายแท้ ๆ ของนาง หลังจากเฟ่ยมามาปลอดภัยแล้ว นางก็ค่อยๆ เลิกล้มความคิดที่จะเปิดเผยตัวตนของหนานฉีเ
