จวเหนือถอยออกมาให้หมด และไปเป็นกองหนุนให้สนามรบอื่น! ให้ทหารของแต่ละราชวงศ์ที่ร่วมมือกันมุ่งตรงเข้ามาเมืองหลวง เราจะรออยู่ที่เมืองหลวง!”
ทันทีที่เอ่ยออกไปทุกคนต่างก็ตื่นตระหนก เหล่าขุนนางรุ่มร้อนใจและต่างเอ่ยทัดทาน
เมื่อใดที่ยอมอ่อนข้อให้ทัพศัตรูจะต้องบุกตรงเข้ามา กระบี่ชี้ไปยังรัฐซือ หากรัฐซือถูกตีแตก ต้าจิ่งก็จะต้องสิ้นราชวงศ์!
หานเทียนจี เฉินหลี่และหยางเช่อต่างเข้าใจเจตนาของเจียงจื่ออวี้ จึงยังคงอยู่ในอาการนิ่งเงียบไม่ได้คัดค้าน
เรื่องมาจนถึงวันนี้ทำได้เพียงต้องพนันสักตั้ง!
เจียงจื่ออวี้แค่นเสียงกล่าวว่า “เราตัดสินใจแล้ว เลิกประชุม เสนาบดีทั้งเจ็ดกรมตามเราเข้าไปในห้องอักษร!”
เขาสะบัดแขนเสื้อแล้วจากไป เหล่าขุนนางพากันคุกเข่าลงคำนับเพื่อส่งเขาออกจากท้องพระโรง
….
ใต้ต้นไม้วิญญาณปฐพี เจียงฉางเซิงนั่งอยู่ตรงหน้าเตาหลอม หลี่หมิ่นยืนค้อมเอวอยู่ข้างๆ
“เวลานี้กองทัพศัตรูทางชายแดนเหนือมีกำลังพลมหาศาล คนของข้ามองจากไกลๆ ยังไม่มีทางนับได้ชัดเจนว่ามีทหารศัตรูอยู่กี่มากน้อย แต่สิ่งที่แน่ใจได้ก็คือธงทัพไม่ได้มีแค่สี่ราชวงศ์ แต่กองทัพต้าจิ่งที่ประชิดกับโจวเหนือกำลังถอยทัพ สถานการณ์นี้ไม่ดีเลย หา
