ตั้งใจ บนผนังตรงนั้นมีรอยประทับสี่เหลี่ยมจัตุรัสอยู่การปรากฏของรอยประทับในสถานที่นี้ช่างแปลกประหลาดยิ่งนักโม่จิ่วเยี่ยใช้มือข้างเดียวผลักโดยไม่ได้ออกแรงมาก ทว่าผนังที่มีรอยประทับสี่เหลี่ยมกลับเคลื่อนถอยไปอย่างช้า ๆทั้งสองไม่คิดว่าในเส้นทางลับนี้จะยังมี ‘ห้องลับซ้อนอีกชั้น’เฮ่อจือหร่านส่องไฟฉายไปยังช่องที่ปรากฏบนผนังเมื่อมองเข้าไป ทั้งนางและโม่จิ่วเยี่ยต่างต้องตกตะลึงภายในมีห่อสี่เหลี่ยมท าจากผ้าไหมสีเหลืองวางอยู่ ไม่จ าเป็นต้องพูดถึงโม่จิ่วเยี่ย แม้แต่เฮ่อจือหร่านเองก็ยังรู้ว่านี่คืออะไร
“ท่านพี่ ข้าไม่คิดว่าจักรพรรดิซุ่นอู่จะซ่อนตราแผ่นดินหยกไว้ที่นี่”นี่ก็เป็นสิ่งที่โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้คาดคิดเช่นกัน“ในเมื่อพบแล้วก็เอาไปด้วยเถอะ”เฮ่อจือหร่านก็คิดแบบเดียวกัน แม้ว่าพวกเขาจะไม่คิดแย่งชิงบัลลังก์ แต่หลังจากน าไปแล้วก็สามารถมอบให้เฟ่ยหนานอวี่ได้โดยตรงนี่ถือเป็นบุญคุณอันยิ่งใหญ่ หากเฟ่ยหนานอวี่ไม่สามารถกลายเป็นรัชทายาทได้อย่างราบรื่นหลังจากพบจักรพรรดิซุ่นอู่ สิ่งนี้ก็สามารถกลายเป็นไพ่ตายของอีกฝ่ายได้เฮ่อจือหร่านคิดในใจแล้วส่งตราแผ่นดินหยกเข้าพื้นที่มิติโม่จิ่วเยี่ยตรวจสอบเส้นทางอย่างละเอียด หลังจากไม่พบสิ่งของอื่นใดอีกจึงท าให้ก าแพงกลับคืนสู่สภาพเดิมพวกเขาเดินทางต่อไปตามเส้นทางอุโมงค์ลับ และออกจากที่นั่นได้เมื่อท้องฟ้าเพิ่งจะเริ่มสางทางออกของอุโมงค์ลับไม่ใช่ต าแหน่งที่โม่จิ่วเยี่ยรู้จักอ
